Mozambique |
||
Zuid-Afrika
Zuid-Oost Afrika Home
|
Feiten | Geschiedenis | Cultuur | Religie | Kunst | Omgeving
| Eten en drinken
Oppervlakte - 801.590 km²
Mozambique is altijd multicultureel geweest: Bantu-sprekende boeren en vissers, Arabische handelaars, Indiase marktkooplui en Europeanen op kolonisatietour. Al deze groepen hebben hun sporen in het huidige Mozambique achtergelaten. De komst van de Portugezen. 500 jaar geleden kwam de Portugees Vasco da Gama op Ilha de Moçambique op zijn weg naar India. De volgende 200 jaar stichtten de Portugezen handelsposten aan de kust en langs de Zambezi. Eerst werd er vooral in ivoor gehandeld en later ook in goud. Aan het einde van de 18e eeuw begon de handel in slaven. In het begin van de 17e eeuw werd het binnenland opgedeeld in landbouwstaten die vrij autonoom waren. Onderdrukking in het koloniale tijdperk. Aan het eind van de 19e eeuw werd de druk van andere Europese landen om een Afrikaans land te koloniseren steeds groter. Daardoor werd de concurrentie groot en tekende Portugal een verdrag dat Mozambique van hun was. Het heette toen Portugees Oost-Afrika. Het kreeg toen de huidige landsgrenzen. Maar de Portugezen konden alleen het zuiden goed besturen. In het begin van de 20e eeuw breidde de goudmijnen van Zuid-Afrika zich uit en werd de wet steeds harder. Hierdoor vertrokken veel arbeiders naar Zuid-Afrika en Zimbabwe. De Portugezen verplaatsten hun hoofdstad naar Lourenço Marquis, het huidige Maputo. In de jaren 20 kwam António Salazar aan de macht in Portugal en hij zorgde ervoor dat andere landen steeds minder te vertellen hadden in Mozambique. Daarop nam het aantal Portugezen in Mozambique sterk toe. De onderdrukking werd ook steeds groter. De Afrikaanse bevolking had geen recht op sociale voorzieningen en scholen en ziekenhuizen waren alleen toegankelijk voor Portugezen en andere blanken. Het begin van de onafhankelijkheid. In 1960 protesteerden de inwoners van Mueda tegen de belastingen. Portugese troepen openden het vuur en doodden zo grote aantallen demonstranten. Mozambicanen hadden er genoeg van en kwamen in opstand. In 1962 werd de Frelimo opgericht en daarmee werd de weerstand tegen de kolonisatie voortgezet. Uiteindelijk leidde dat tot de onafhankelijkheid in 1975. Frelimo werd geleid door Eduardo Mondlane en zijn doel was volledige onafhankelijkheid van Mozambique. De bevrijding ging langzaam en werd bemoeilijkt door de oorlog die tot in de jaren 70 duurde. De Portugezen wilden de opstandelingen in ommuurde dorpen plaatsen. Echter, vanuit de wereld kwam steeds meer weerstand tegen het handelen van Portugal. In 1974 viel het regime van Salazar. Op 25 juni 1975 werd de onafhankelijkheid uitgeroepen met Samora Machel aan het hoofd. De onafhankelijkheid. De Portugezen verlieten Mozambique, maar lieten het wel in een chaos achter. Er waren maar weinig hoogopgeleiden en er was nauwelijks infrastructuur. Frelimo zorgde voor een radicale sociale verandering. De banden met de voormalige USSR en Oost-Duitsland werden aangescherpt, eigen boerderijen werden staatseigendom en ook scholen, banken en verzekeringsmaatschappijen vielen voortaan direct onder de nationale regering. Dit beleid was niet echt succesvol en in 1983 was Mozambique vrijwel failliet. Daarbij kwam ook nog de droogte en het feit dat het ANC zich in Mozambique vestigde. Hierop werd de Mozambique National Resistance (Renamo) opgericht. De puinhoop van de oorlog. Renamo was eropuit om het land verder in de vernieling te brengen. Alles was vernield in Mozambique en veel mensen waren vermoord. Frelimo opende de grenzen voor hulp uit het Westen. In 1984 tekenden Zuid-Afrika en Mozambique een verdrag dat verzekerde dat Zuid-Afrika zijn steun aan Renamo zou stoppen. Het ANC werd uit Mozambique gezet en Zuid-Afrika mocht in Mozambique gaan investeren. Zuid-Afrika hield zich echter niet helemaal aan de afspraken. Machel werd na zijn dood opgevolgd dooe Joaquim Chissano. De strijd tussen Frelimo en Renamo ging door en er veranderde veel op politiek gebied. De USSR viel uiteen en de nieuwe Zuid-Afrikaanse president de Klerk maakte de steun aan Renamo lastiger. Frelimo heroverwoog zijn standpunt en stond in voor democratische verkiezingen. Samen met de VN lukte het om een staakt-het-vuren in te voeren en in 1992 werd formeel het vredescontract getekend. Vrede. In 1994 won Frelimo de eerste democratische verkiezingen. Ze wonnen niet met een heel grote voorsprong. In 1999 wonnen ze weer en de voorsprong was nu nog kleiner. Renamo protesteerde toen tegen zijn verlies. Ze boycotten de inauguratie van de president en hielden demonstraties in het noorden. Dit leidden weer tot een aantal opstanden. Hedendaags Mozambique.In 2004 volgde Armando Guebuza Chissano op. Hij had de taak om Frelimo een positiever imago te geven, want ze kwamen veel slecht in het nieuws vanwege corruptie. Renamo vijzelde intussen ook zijn imago op. De vooruitgang werd gehinderd door natuurrampen als overstromingen. Nu lijkt Mozambique redelijk stabiel en is het veelbelovend. Nationaal gevoel. Mozambicanen doen het allemaal rustig aan en daarom zal je ook veel geduld moeten hebben. Dagelijks leven. 80% werkt in de landbouw. Aan de kust is de visserij belangrijk. In het zuiden en het uiterste noorden is het meeste toerisme. De economie wordt steeds sterker, hoewel er nog veel armoede is. AIDS is er een groot probleem, maar het wordt in de doofpot gestopt. Bevolking. Er zijn 16 stammen. De grootste stam is de Makua. Andere stammen zijn de Makonde, de Sena en de Shangaan. Er is weinig concurrentie en nijd tussen de stammen. 1% is Portugees. 32% van de bevolking is Christen, 25-30% Moslim en de overige hangen traditionele geloven aan. Dans. Mozambicanen zijn goede dansers. De tufo is een bekende traditionele dans. De origine is Arabisch. Gemaskerde dansen worden vooral uitgevoerd door de Makonde in het noorden en de Chewa-Nyanja. Muziek. Er wordt nog volop traditionele muziek gemaakt met bijbehorende instrumenten. In de steden hoor je ook veel moderne muziek. Beeldhouwwerk en schilderkunst. Mozambique is bekend om zijn houtsnijwerk, vooral dat van de Makonde. Mozambique kent ook enkele schilders die over de wereld bekend zijn. Mozambique is een groot land met een ernorme kustlijn. Landinwaarts wordt het steeds bergachtiger, maar de bergen worden nooit echt hoog (hoogste piek: 2437m). Twee erg grote rivieren, de Zambezi en de Limpopo) gaan dwars door Mozambique. Wildlife. Mozambique heeft niet echt heel veel dieren vanwege de burgeroorlog. Ze zijn alleen moeilijk te zien omdt de gebieden afgelegen zijn en dichtbegroeid. De meeste dieren komen voor in het Niassa reservaat. Hier vind je olifanten, buffels en zebra's. Er worden steeds meer parken ingericht. In de zee komen veel dieren voor, als dolfijnen, walvissen, schildpadden en zeekoeien. Voor de vogelliefhebbers is er ook heel veel te zien. Nationale parken.Mozambique heeft 6 nationale parken: Gorongosa, Zinave, Banhine, Limpopo, Bazaruto en Quirimboas. Bazaruto staat bekend om zijn koraalriffen. Niet alle parken zijn even goed te bereiken. Limpopa grenst aan het Kruger Park in Zuid-Afrika. Problemen. Mozambique is goed op weg met de bescherming van het koraalrif. Op het land nemen de aantallen olifanten steeds meer toe. Dat komt soms in conflict met de boeren. Hekken en de verbouw van piri-piri houden de olifanten op afstand. Het eten in Mozambique heeft invloeden uit Afrika, India en Portugal. Chilipepers zijn een belangrijk ingredient. Er wordt veel vis gegeten. Xima is maispap en upshwa cassave. Een lokale specialiteit is matapa: cassavebladeren gekookt in pindasaus. Overal vind je eetkraampjes. |
|
