Dag 20 donderdag 10-10-2002 |
|||||||
Maya Route
Maya Route Home
|
Caye CaulkerVandaag gaan we snorkelen! Eerst even ontbijten. De strandtent die bij het hotel hoort, gaat speciaal voor ons eerder open en heeft een ontbijtmenu samengesteld. Het duurt allemaal erg lang. Degenen die al klaar zijn, gaan alvast flippers en duikbril passen. Als iedereen er is, gaan we de boot in. Deze is eigenlijk vel te klein. Na 5 minuten varen doen we onze spullen aan en gaan het water in. Als ik mijn bril vacuüm zuig, dan laat hij weer los als ik mijn snorkel in wil doen. Weer een keer zuigen. En dan ga ik de onderwaterwereld bekijken. De eerste stop is bedoeld om te wennen aan het ademen door de mond. Maar we zien al meteen koraal en gekleurde visjes. Mooi! De gids Salvador laat ons een heremietkreeft en een zeekomkommer zien. Af en toe slik ik de halve zee in, maar dat weerhoudt me niet om door te gaan. Na een uur varen we naar de haaien en roggen. Om de haaien bij ons te houden, voert Salvador ze. De haaien zijn ca 2 meter groot en zijn van het type verpleegsterhaai. Sommigen kunnen ze aaien. Het moet als schuurpapier aanvoelen. Ook zien we roggen (pijlstaartroggen). Die zijn ook erg groot. Sommigen springen het water al in. Als ik erin spring (beter gezegd: ik glij van de rand af) zijn de haaien niet meer rondom de boot. Roggen zijn er nog voldoende. Ze zwemmen onder je door en achter je langs. Salvador tilt een rog op, zodat wij ze kunnen aaien. Iedereen schrikt hoe glibberig het is. Dan zwemt er een rog langs mijn rug. Ik krijg even de slappe lach. Ook hier blijven we een uur. Daarna gaan we naar het diepe gedeelte waar het koraal op zijn mooist is. Het water is een stuk dieper. We zien vissen in allerlei maten en allerlei kleuren: felblauwe, gestreepte, geel met blauwe, grijs met alle kleuren, klein, groot. Alles is er. Het snorkelen gaat ook steeds beter. Als ik weer boven kom, ben ik een flink eind uit de buurt van de rest. Even doorflipperen en ik ben weer bij. Salvador laat een aantal grote schelpen en nog een grote zeekomkommer zien. Dan is het helaas weer tijd. We gaan terug en gaan dan nog even naar het strand. Daar blijkt dat de achterkant van mijn benen erg verbrand is. Die van anderen ook. Maar het doet (nog) geen pijn. Dan gaat iedereen douchen en zijn bagage weer goed inpakken. Het lukt me om van 3 stuks handbagage 1 te maken. 's Avonds is het afscheidsdiner. Peter heeft voor een BBQ gezorgd. Peter houdt een speech en daarna Miranda ook. Ze geeft Peter onze fooi. Het is erg donker en we kunnen niet zien wat we eten. Het is vis en kip. Erg lekker! Vooral de marinade van de kip. Niemand gaat 's avonds nog stappen. Om 10 uur gaat iedereen terug naar de kamer. Mijn benen blijken toch nog wel heel erg rood te zijn, maar toch kan ik goed slapen.
|
||||||
