Dag 19 woensdag 09-10-2002 |
|||||||
Maya Route
Maya Route Home
|
Caye CaulkerPeter heeft alweer een ontbijtbuffet geregeld. Carolina is er ook weer. Iedereen is snel klaar en gaat de bus in. We zijn Flores net uit of een wisselmannetje houdt de bus aan. Bij hem kunnen we al quetzales omwisselen voor Belizean dollars. Na ca 30 minuten rijden wordt de weg erg slecht. Grotendeels onverhard. Dit duurt een uur. Dan komen we bij de grens. Deze keer moeten we persoonlijk een stempel halen voor Guatemala uit. Dan moeten we al onze tassen pakken en bij de Beliziaanse grens in de rij staan voor immigratie. Dit verloopt redelijk soepel. Maar dan moeten we ca 500 m lopen met onze tassen door de hitte naar de bus. Best lang. Eenmaal in de bus rijden we door naar Belize-City. We merken direct het verschil: andere sfeer, andere huizen. De weg loopt vlakbij de stad dwars door een kerkhof. Raar gezicht. Dan gaat het weer regenen. En we moeten met de boot!
We stappen in de boot met regenjassen aan. Maar al na 5 min is het weer stralend weer. De boottocht duurt 45 min. Lekkere zon en wind! We varen over erg blauw water en passeren enkele bounty-eilanden. Uiteindelijk meren we aan op Caye Caulker vlak voor het hotel. Een stukje lopen en dan zetten we eindelijk een voet op een bounty-eiland. Na de lunch en briefing trekken we onze badkleding aan en gaan naar het strand. Er is helaas niet echt een mooi strand. Overal ligt wier in het water. Een stukje noordelijker, bij 'The Split' (breuk in eiland veroorzaakt door orkaan Hattie) hebben ze een strandje aangelegd. Hier heb je minder rommel in het water. Toch houd ik mijn sandalen aan om te zwemmen. Het water is heerlijk warm. Er is in The Split een sterke stroming. Er liggen 2 omgewaaide bomen in het water. Kun je lekker op staan. We zien kleine visjes zwemmen. Er vliegen pelikanen over. Die duiken af en toe de zee in om vis te vangen. Er hangt een heel relaxte sfeer. Alles op hun dooie gemak. Reggaemuziek uit het strandtentje. Om half 6 begint de zonsondergang. De zon wordt felrood en de lucht neemt allerlei kleuren aan. Je ziet de zon in 10 minuten in de zee zakken. Erg snel. Dan gaan we weer richting hotel om te douchen. Ik vraag me af hoe ik mijn shampoo kan uitspoelen onder dat miezerige straaltje. Met 11 personen gaan we vis eten bij The Sandbox. Daarna gaan we naar een reggaecafé. We zitten op de bovenste (2e) verdieping. Onze bestellingen komen via een emmer naar boven. Erg grappig. We gaan "laat" terug: half 12. Bij het hotel is het erg druk. Blijkt dat Leon en Chantal hun deur niet open kunnen krijgen. De deur moet er via de scharnieren worden uitgetild, maar de scharnieren zitten muurvast. Maar uiteindelijk ligt de deur eruit. Tijd om te gaan slapen.
|
||||||
