Dag 10 maandag 30-09-2002 |
|||||||
Maya Route
Maya Route Home
|
Meer van AtitlanKeelpijn wordt nog niet minder. Na het ontbijt doen we een kinderspelletje peñata ivm de jarigen (kinderfeestje!). Een pop gevuld met snoep hangt aan een touw. De jarigen worden geblinddoekt en moeten met een stok de kapot zien te maken. Jan heeft een uiteinde van het touw vast, zodat het ze niet al te makkelijk wordt gemaakt. Miranda geeft de pop uiteindelijk de dodelijke klap. Het snoep wordt verzameld. Dan gaan we met de hele groep wandelen door de plantages. Eerst weer het meer over met de boot. Dan een flinke klim naar het eerste dorpje. Na 5 min heb ik al spijt. De klim is veel te steil en veel te lang. Door mijn verkoudheid kan ik moeilijk bij mijn adem komen. Ook blijk ik veel te grote passen te nemen voor mijn kleine beentjes. Maar op een gegeven moment gaat het wel weer. In het dorpje Santa Cruz bezoeken we een kerkje. Ervoor is een speelveldje van de school. Enkele mannen van de groep gaan mee voetballen. Veronique en Wilma delen het snoep van de pop uit. Ze worden letterlijk bestormd door kinderen. Van het zakje is weinig over. Dan gaan we naar de plantages. Deze wandeling is goed te doen. Het is warm (zonnebrandcrème + pet + zonnebril). Sommige klimmen zijn wat zwaarder, maar dat vindt iedereen. Het is wandelen over smalle paadjes met veel insecten (ik sta in een mierennest en ze bijten me flink). Maar wel mooi. Helaas niet al te veel van de omgeving kunnen zien, omdat je meer aan het kijken bent waar je moet lopen. Halverwege komen 2 politiemannen ons vergezellen. Voor onze veiligheid. Na 1,5 uur komen we aan in het volgende dorpje, waarvan ik de naam niet meer weet. Erg klein. We gaan even naar het schooltje en dan meteen naar de steiger voor de boot terug.
Om 2 uur gaan Ton, Renée, Veronique en ik paardrijden. Anderen gingen niets doen of krijgen Spaanse les. Er staan 5 kleine paardjes klaar met niet al te veel vlees (nr 5 voor Bianca die toch niet mee ging). Onze begeleider gaat op de fiets mee, omdat zijn paard ziek is. We gaan door de bergen. Na een half uur gaat het regenen. Eerst een paar druppeltjes, maar al snel vrij hard. De paarden moeten steile hellingen op en af. Soms waren die erg glibberig. Maar we moeten op de paarden vertrouwen. En het gaat heel goed. Na drie kwartier keren we om. Het gaat nog harder regenen. Na 1,5 uur komen we zeiknat aan. Mijn shirt is helemaal doorweekt. Zelf mijn ondergoed is nat... Nu kreeg ik de douche wel warm (verkeerde schakelaar gisteren). Dus er lekker van geprofiteerd. Mbv de föhn van Chantal probeer ik mijn kleding te drogen, maar na een uur is nog niet alles droog. Het eten is een uur te vroeg klaar, maar dat is niet erg. Na het eten naar de kamer, daar wat innemen tegen de keelpijn (ibuprofen + anti-flu (op advies van "moeder" Wilma), wat gelezen en daarna slapen (vermoeiende dag).
|
||||||
