Dag 9 zondag 29-09-2002

Maya Route

Reisverhalen Home

Maya Route Home
Voorbereidingen
Mayacultuur
Landen Info
Tips
Reisverhaal
Nabeschouwing
Maya Route Links

Gastenboek
Home

Baby
Fotografie
Trouwreportages
Dagje uit
Recepten
Bruiloft

We worden gewekt door vuurwerk en kanonschoten (feest!). Wilma is jarig: 51 jaar! We hebben een stevig ontbijt en gaan daarna de markt op. We zien oude schoolbussen leegstormen. Allerlei bagage wordt van het dak afgehaald. Oude mannetjes lopen met tientallen kilo's bagage op hun rug. De markt, de grootste toeristenmarkt van Guatemala, blijkt een grote doolhof te zijn. Kraampjes die we gisteren hebben gevonden, zijn ineens spoorloos. De gangen zijn niet echt logisch. Maar we worden getrakteerd op heerlijk weer. Meteen bij kraampje 1 begint mijn koopwoede. De ketting (steen van nepjade met 2 mayahoofden in profiel) die ik al 2x eerder heb gezien in Mexico, maar toen te duur vond, krijg ik voor Q20,-. Hij vroeg Q45,-. Toch een goede deal! We zien zoveel leuke en kleurrijke dingen, maar ik heb me redelijk kunnen inhouden (Alex van Chamula zei: let goed op je geld. Niet vanwege de diefstallen, maar vanwege je uitgaven): boekenlegger met Mayatekens (symbolen voor mijn geboortedag), 3 magneetpoppetjes, 2 worry dolls, houten masker, een armbandje, en dat was het volgens mij. Na 2 uur hebben we alle gangen al minstens 3x gehad. Raak de tel kwijt. En de weg. 

Om 1 uur vertrekken we richting het meer van Atitlan. Onderweg even stoppen in Solola (het regent intussen. Leon, rits je broekpijpen niet af!). In dit dorpje dragen de mannen ook nog authentieke kleding (in overige dorpen hoofdzakelijk westerse kleding). Maar we zien niet veel mannen in kledingdracht. De regen maakt het er ook niet leuker op. Al snel komen we bij het meer aan. In Panajachel stappen we op de boot. We kunnen door de mist de vulkanen helaas niet goed zien. Als we bijna aanmeren in San Pedro, bespringt een horde kleine jochies de boot en pakt onze bagage. Ze zijn niet meer dan 12 jaar oud en dragen bagage van 15 kilo: sommigen kunnen het echt niet aan. Maar ze brengen de tassen goed naar het hotel. Grappig gezicht. Ze vragen om enkele quetzales en een pen (voor op school). Bij aankomst krijgen we een briefing over de excursies. Er is veel te doen. De hele groep wil gaan wandelen. Dan zie je het meest van de omgeving. Niemand gaat de vulkaan beklimmen vanwege de kans op slecht weer en daardoor geen uitzicht. Renée, Veronique, Bianca en ik willen bij goed weer 's middags gaan paardrijden. Erna gaan we een restaurantje opzoeken. Echter, we worden "verrast" door een tropische regenbui en moeten schuilen. Het pad verandert al snel in een modderstroom. We besluiten in het hotel te gaan eten. De keuken is klein, maar er is veel keuze en het lukt ze om 21 personen tegelijk te laten eten! Na het eten gaan we douchen (koud!) en naar bed. En we hebben bezoek van een kakkerlak.  

Naar boven