Dag 2 zondag 22-09-2002

Maya Route

Reisverhalen Home

Maya Route Home
Voorbereidingen
Mayacultuur
Landen Info
Tips
Reisverhaal
Nabeschouwing
Maya Route Links

Gastenboek
Home

Baby
Fotografie
Trouwreportages
Dagje uit
Recepten
Bruiloft

Om 5u15 opgestaan, gewassen, tas ingepakt, ontbeten (hééél snel), Peter weer gebeld (voorstel: naar Mexico-City en met bus naar Villahermosa), weer met shuttle naar vliegveld. Daar blijken er nog 32 plaatsen in het vliegtuig te zijn. Zjoef. We gaan dus naar Mexico-City. Natuurlijk gaat weer het alarmpoortje of. Het vliegtuig staat er al en volgens de borden is hij op tijd (9u15). Peter weer gebeld. Er kunnen telefonisch geen bussen gereserveerd worden. Hij gaat nog proberen iets te regelen, anders gaan we zelf. Even gezamenlijk een mailtje naar het thuisfront gestuurd om een en ander uit te leggen. En dan maar vliegen, hè? Zijn we tenminste een keer in de VS geweest. Het is echt zoals op TV. Billboards, veel lichten, pick-ups, enz. enz. 

Goh, we vliegen echt! Nog geen 2 uur. Eerst stuk over de Golf van Mexico, daarna over Mexico zelf. Al snel vliegen we over een grote stad. Het zal Mexico-City wel zijn. Erg groot! Dan gaan we over de stad al landen (half 12). De wolkenkrabbers komen erg dichtbij. Het vliegveld blijkt net buiten de stad te liggen. De douaneprocedure gaat erg snel, stelt eigenlijk niets voor. Op het vliegveld wat geld gepind (2000 pesos, ca $200). Daarna met busjes naar het busstation TAPO. We zouden volgens de chauffeurs met 10 personen in één busje kunnen, maar dat lukte echt niet. We moeten voor 3 busjes betalen, terwijl we eigenlijk maar 2 besproken hebben. Er valt met Mexicanen niet echt te onderhandelen. Met 7 personen in een busje met gescheurde ruiten. Na 10 minuten waren we al bij TAPO busstation. Dit voor een prijs van 300 pesos (ca $30). Afzetters. We hebben wel een indruk gekregen van Mexico-City. Erg arm. Echte krotten gezien. De overige huizen zijn ook niet echt in goede staat. Opvallend: wit-groene kevertjes als Taxi. Maar het is niet mijn stad. Op het busstation eerst contact gezocht met Peter. Hij zou proberen een telefonische reservering te doen. Dit lukt officieel niet, maar Peter heeft met de directeur in Merida gepraat. Na veel pogingen eindelijk via een collect call Peter te pakken gekregen. Hij heeft 20 plaatsen kunnen reserveren. 

Om 4 uur met de bus naar Palenque!!! Eerst nog wat eten, tickets ophalen, bagage inchecken en ons voorbereiden op een ca 1000 km lange rit in een nachtbus. De rit valt ontzettend mee, vergeleken met de vlucht naar Houston. Het grootste gedeelte was 's nachts. Er worden 2 films gedraaid, maar die volg ik niet. Onder staat de verwarming veel te hoog, van boven wordt met de airco geklungeld. Gevolg: benen oververhit, lichaam ijskoud. En oren pijnlijk dicht. Onderweg weinig meegemaakt: een vrachtauto die in een hoek van 90º staat en 2 stops. Om 5 uur komen we aan in Palenque en Peter staat ons op te wachten. Een korte rit van busstation naar het hotel, hotel Maya Tulipan, het luxeste hotel van onze reis, wordt ons medegedeeld. Daar stellen we ons voor en bespreken we wat algemene dingen. Peter krijgt veel over zich heen, omdat sommigen het niet eens zijn met de procedure. De bustickets zijn namelijk betaald door Peter, maar we moeten het waarschijnlijk terugbetalen. Na een flinke discussie besluiten we dat Peter eerst gaat overleggen of er iets met de annuleringsverzekering of calamiteitenfonds kan worden geregeld. Tweede punt is onze vermoeidheid. We willen eigenlijk allemaal slapen, maar er zijn niet voldoende kamers. Dit moet volgens sommigen van de groep al geregeld zijn. Maar uiteindelijk is de helft naar een ander hotel gegaan. Dit zeer waarschijnlijk ook op eigen kosten. Dan meteen naar bed (6 uur), zonder tandenpoetsen. Ik slaap met Veronique en Bianca op 1 kamer (Bianca en ik in een twijfelaar).

Naar boven