Cambodja |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Laos & Cambodja
L&C Home
|
Feiten | Geschiedenis | Cultuur | Religie | Kunst | Omgeving | Eten en Drinken | Klimaat
Officiële naam - Koninkrijk van Cambodja
Hoe het begon. Cambodja is ontstaan doordat een Indiase Brahman genaamd Kaudinya een verbond sloot met een prinses. De prinses was de dochter van een drakenkoning die heerste over de waterige landen. Toen Kaudinya langs de prinses voer met zijn boot, schoot hij een magische pijl op haar af. Daarop besloot de prinses met hem te trouwen. De vader van de prinses besloot om het water van zijn land op te drinken en het droog gevallen land, Kaundinya, werd de bruidsschat. Aan deze legende kun je zien dat India belangrijk was voor het ontstaan van Cambodja. Zo stammen de Cambodjaanse religie en schrift van het Indiase. Deze kregen een eigen karakter tussen de 1ste en de 5de eeuw. Er is weinig bekend over het verre verleden van Cambodja. Maar de Mekong rivier liet vruchtbare grond achter, die ideaal was om gewassen te verbouwen. In het noorden is een bewijs gevonden van stammen die in grotten woonden, die gedateerd is van 4200 voor Christus. In de vroege Chinese geschiedenis werden de Cambodjanen omschreven als donkere, bijna naakte mensen. Maar de Chinese geschiedenis kennende moeten we dit met een korreltje zout nemen. Indianisatie en funan. De Indianisatie van Cambodja begon aan de kust van het huidige Vietnam. Hier begonnen de Cambodjanen handelsposten. De routes van deze handelsposten begonnen bij de golf van Bengalen en eindigden in de zuidelijke provincies van China. De grootste van deze opkomende handelsposten was bij de Chinezen bekend als Funan. Funan is een Chinese naam en kan een oude benaming zijn van het Kkmer woord bnam: berg. Verder is er weinig van de Funan bekend, behalve dat het een centrum van macht was in de vroegere Zuidoost Aziatische regio. In die tijd bestond Cambodja uit kleine koninkrijken die regelmatig oorlog met elkaar hadden. Funan was zeer waarschijnlijk een van die staten. Verder had Funan een haven, wat belangrijk was voor de Indianisatie van Cambodja. Chenla periode. Vanaf de 6de eeuw begon de populatie van Cambodja zich langzaam te concentreren rond de Mekong en de Tonlé Sap rivieren. Deze verhuizing werd veroorzaakt door de ontwikkeling van de natte akkerbouw van de 6de tot de 8ste eeuw. Het was waarschijnlijk dat Cambodja een verzameling was van een aantal koninkrijken. Deze periode wordt door de ook wel de Chenla periode vernoemd. Ook Chenla was waarschijnlijk een van deze koninkrijken. Het lag waarschijnlijk op de plek van het huidige Takeo. Na verloop van tijd fuseerden de vele koningrijken zich tot een van de grootste rijken in Zuidoost Azië. Angkorperiode. In het jaar 802 noemde Jayavarman II zichzelf tot universeel monarch of devaraja (god-koning). Daarna bracht hij het huidige Cambodja onder zijn controle door allianties en veroveringen. Jayavarman II was de eerste van een rij succesvolle koningen die verantwoordelijk waren voor het ontstaan van het legendarische Angkor. De eerste aanwijzingen van massieve irrigatie om de populatie van Angkor te voeden was in de periode van Indavarman I (877-889). Hij begon ook met de Angkoriaanse kunst van het bouwen van tempels in het Roluosa gebied. Zijn zoon Yasovarman I (889-910) verhuisde naar Angkor, om daar een tempel te bouwen op de top van de Phnom Bakheng. Aan het begin van de 11de eeuw verloor Angkor de controle over haar land. Suryavarman I (1002-49) nam de controle over Angkor over en zorgt voor stabiliteit door oorlogen en allianties. Om zijn overwinningen te vieren liet bedacht hij grote bouw projecten. In 1066 was er weer een conflict in Angkor om de macht. Het was dankzij de akties van Suryavarman II (1112) dat het koninkrijk weer stabiel werd. Suryavarman II zorgt voor weer een uitbreiding van het rijk met name richting centraal Vietnam, op dat moment bekend als Champa. Maar het belangrijkste wat hij deed was het laten bouwen van de tempel van Angkor Wat. Suryavarman II bracht Champa bijna onder controle toen in 1177 Champa een verrassingsaanval deed op Angkor en de stad bezette. Zij doodde de koning Dharanindravarman II. Een jaar later verzamelde een neef van Suryavarman II manschappen om de Chams te verslaan. Hij werd in 1181 de nieuwe leider Jayavarman VII. Als een vrome volgeling van het Mahayana Boeddhisme bouwde hij de stad van Angkor Thom. Vele van de monumenten rond Angkor zijn gebouwd in opdracht van Jayavarman VII. Verval van Angkor. Sommigen denken dat het verval van Angkor kwam in de tijd dat Angkor Wat werd gebouwd, toen het Angoriaanse rijk op het hoogtepunt was. Er zijn indicaties dat het irrigatienetwerk de vraag niet meer aan kon en langzaam dichtslibde door de massieve ontbossing. Grote bouwprojecten als Angkor Wat en Angkor Thom vroegen veel van de arbeiders en slaven. Door het regime van Jayavarman VII raakte de bevolking uitgeput. Een andere oorzaak van verval was het verlies van politieke invloed van Cambodja aan grenzen van hun rijk. Tevens kwamen de Thai steeds vaker op strooptocht naar Angkor. Tot ze in 1431 de stad plunderden en vele mensen meenamen. Uiteindelijk migreerde de Thaise en de Khmer elite naar het gebied rond Phnon Penh. Na die tijd veranderde de hoofdstad verschillende keren van lokatie, tot het in de 16de eeuw werd gevestigd in Phnom Penh. De donkere tijden. Van 1600 tot de Fransen kwamen in 1863, werd Cambodja geregeerd door een aantal zwakke koningen. In de 17de eeuw mochten Vietnamezen zich vestigen in het zuidelijke gedeelte van de Mekong delta. Dit behoort nu aan Vietnam, maar in die tijd was het een deel van Cambodja. Het wordt ook nog steeds door de Khmers Kampuchea Krom (laag Cambodja) genoemd. In het westen heersten de Thai vanaf 1794 in de provincie Battambang en Siem. Later hadden de Thai zelfs controle over de koninklijke familie. Dat Cambodja de 18de eeuw overleefde, was met name te danken aan de verstrooidheid van de buurlanden. De Franse tijd. De tijd dat de Thai en de Vietnamezen heersten in Cambodja, eindige in 1864, toen de Franse kanonneerboten Koning Norodom intimideerde. De reden van de Fransen om zich in Cambodja te vestigen was, omdat ze interesse hadden in Vietnam. Door de Franse aanwezigheid in Cambodja konden de buurlanden niet meer Khmergebied annexeren. Tevens hield het koning Norodom op de troon. In 1884 tekende de koning een verdrag dat van Cambodja feitelijk een kolonie maakte. Doordat de Fransen druk uitoefenden op de Thai, gaven zij de noordwestelijke provincies weer terug aan Cambodja. Zo kwam na een eeuw Angkor Wat weer terug in Cambodjaanse handen. Dit ging wel ten koste van Laotiaans grondgebied. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bezette Japan ook Cambodja, maar omdat de Franse regering samenwerkte met de Duitsers, hielden de Fransen toch enige controle over Cambodja. Ondanks dat verloren de Cambodjanen opnieuw de noordwestelijke provincies aan de Thai. Zij gaven dit echter weer terug in 1947. Maar doordat Parijs viel in 1944, namen de Japanners de controle in Cambodja over. Na de Tweede Wereldoorlog werd Cambodja een onafhankelijke staat binnen de Franse unie. Maar doordat in de regio veel oorlogen waren, sloegen deze over naar Cambodja. Onafhankelijkheid en Sihanouke regeert. Aan het einde van 1952 maakte Koning Sihanouke zich hard voor de onafhankelijkheid van Cambodja. De onafhankelijkheid werd uitgeroepen op 9 november 1953. In mei 1954 werd Cambodja erkend als een onafhankelijke staat volgens de conventie van Geneve. Hierdoor verloor Frankrijk de controle over Indochina. In 1955 deed Sihanouke afstand van de troon en werd gewoon burger. Hij koos er voor om nooit meer op de troon plaats te nemen. Ondertussen nam zijn vader plaats op de troon. Hierdoor kreeg Sihanouke koninklijke autoriteit en veel politieke macht. De komende 15 jaar domineerde Sihanouke het politieke beeld van Cambodja. Alhoewel Sihanouke bang was voor de communisten, zag hij Zuid-Vietnam en Thailand als een van de grootste bedreigingen van Cambodja. Hierdoor werd hij steeds meer in de hoek van Noord-Vietnam en China gedreven. Hij liet zelfs de communisten gebruik maken van Cambodjaans grondgebied voor hun strijd tegen de Verenigde Staten van Amerika. Deze beslissingen en zijn economisch beleid zorgde voor spanningen onder de bevolking van Cambodja. Dit kwam vooral doordat de regering corrupt was. In 1967 brak er een opstand uit in Samlot en Battambang. Hierdoor kwam hij tot de ontdekking dat de grootste dreiging van links kwam, maar "dankzij" het leger kon hij de linkse partijen onder bedwang houden. In 1969 werd het conflict tussen het leger en de linkse rebellen groter. Daarbij kwam ook nog dat de Vietnamezen zich steeds dieper in Cambodja gingen verschuilen. Toen Sihanouk in 1970 op reis was naar Frankrijk, werd hij afgezet door generaal Lon Nol en zijn neef Sisowath. Sihanouk naam zijn residentie in Beijing, waar hij een regering in ballingschap oprichtte, waar hij de controle had over een Cambodjaanse verzetsbeweging: de Rode Khmer. Veel Rode Khmer rebellen sloten zich aan bij deze beweging om voor de koning en vaderland te vechten. Zij wisten nog maar weinig van Mao of Marxisme. Lon Nol Regime. Nadat Lon Nol aan de macht was gekomen, gaf hij de Vietnamese communisten een ultimatum om het land te verlaten. Nadat de troepen van de Verenigde Staten en Zuid-Vietnam Cambodja binnenvielen om de communisten daar te verdrijven, drongen de communisten en de Rode Khmer Cambodja dieper binnen en werden zo een steeds grotere bedreiging voor de Nol Lon regering. Binnen een paar maanden hadden de Rode Khmer en de Vietnamezen de controle over bijna het halve land. De schande voor Lon Nol werd groter in juli 1970, toen de Vietnamese troepen de tempels van Angkor bereikten. Ondertussen bombardeerden de VS basissen van de communisten in Cambodja. Hierbij vielen ongeveer 250.000 doden. Door deze bombardementen kreeg de Rode Khmer waarschijnlijk meer aanhangers. De bombardementen in 1973 hebben er aan toe bijgedragen dat Phnom Penh niet eerder viel, maar waarschijnlijk ook aan de hardheid van het later Rode Khmer regime. Pol Pot was de leider van de Rode Khmer. Onder zijn toedoen vonden Khmerstrijders de dood, die getraind waren door Vietnamese communisten. Het duurde niet lang voordat de Lon Nol regering erg impopulair werd door corruptie. Lon Nol zelf was ook erg bijgelovig en zo een slechte leider. Ondanks de economische en militaire steun van de VS kon Lon Nol nooit succes boeken tegen de Rode Khmer. Lon Nol verliet begin april 1975 het land. Op 17 april 1975 gaven de troepen in Phnom Penh zich over aan de Rode Khmer. Rode Khmer regime. De Rode Khmer had een van de meest brute reconstructies voor het land voor ogen. Cambodja moest een agrarische coöperatie worden. Binnen enkele dagen nadat de Rode Khmer de macht had genomen, gaven ze het bevel aan de gehele bevolking om de stad te verlaten en te gaan werken op het land. De bevolking moest dagen maken van 12 tot 15 uur. Weigeren van elke order bracht vaak onmiddellijke executie. De Rode Khmer bracht Cambodja naar het jaar O. Er was geen geld meer. Niemand mocht het land binnenkomen, behalve China, die hulp en advies gaf aan de Rode Khmer. Na het bezetten van Phnom Penh werden al binnen enkele dag leden van de regering Lon Nol en hoge militaire geëxecuteerd. In het zuidwesten van het land werden velen "gestraft" onder leiding van generaal Ta Mok. Onder het Pol Pot regime lieten ongeveer 2 miljoen Cambodjanen het leven door uitputting, ziekten en executies. Omdat Pol Pot van Cambodja een agrarische staat wilde maken, waren academici, mensen met een bril, etc. een gevaar voor de staat. Velen van hen vonden de dood op de Killing Fields. Mensen in het oosten van het land werden extra gestraft omdat ze de revolutie zouden ondermijnen. Vele leiders daar werden vermoord. Vele anderen vluchtten Vietnam in. De Rode Khmer maakte de mensen los van alles wat zij lief hadden. Niemand gaf om de Rode Khmer in 1978, niemand durfde het tegen ze op te nemen, behalve de Vietnamezen. Vietnamese interventie. De regering in Phnom Penh (van Pol Pot) Claimde de Mekongdelta omdat het ooit deel was van het Khmerrijk. Daarom vielen zij tussen 1976 en 1978 een aantal keer Vietnam binnen, waarbij honderden Vietnamese burgers de dood vonden. Daarop viel Vietnam Cambodja binnen en twee weken later viel de regering Pol Pot. De Rode Khmer vluchtten naar het westen met zo veel burgers als ze konden meenemen. Vervolgens installeerden de Vietnamezen een nieuwe regering onder leiding van oude Rode Khmer officieren die gevlucht waren naar Vietnam. Als gevolg van de Vietnamese interventie viel China Vietnam binnen, maar trok zich na 17 dagen weer terug. Als gevolg van de Vietnamese interventie en vernietiging van de rijstvelden door de Rode Khmer was er een tekort aan rijst in Cambodja in 1979. Dit resulteerde in een hongersnood in 1979. Daardoor vluchtten vele Cambodjanen naar Thailand. De internationale gemeenschap zette een grote actie op touw om voedselhulp te geven aan Cambodja. De regering wilde echter dat de hulp het land binnen kwam via Kompong Som of de Mekong, zodat het eten in de handen viel van de Rode Khmer. Terwijl de internationale gemeenschap de regering niet vertrouwde, beschikten zij over voldoende infrastructuur om de hulp over het land te verdelen. Vele Cambodjanen bleven in Thailand uit angst voor de terugkomst van de Rode Khmer. Thailand eiste dat zij het voedsel mochten distribueren, omdat veel voedselhulp via Thailand ging. Maar in plaats van voedselhulp te geven aan de Cambodjanen hielpen de Thai de Rode Khmer, om zo de Vietnamezen weer uit Cambodja te jagen. In 1982 ging Sihanouk onder druk van China akkoord om een militaire en politieke oppositie te vormen tegen de nieuwe regering in Phnom Penh. Sihanouk deed dit met een aantal partijen waaronder de Rode Khmer. In ruil hier voor zouden de Rode Khmer niet worden vervolgd voor hun misdaden. Britse special forces leerden guerrillastrijders mijnen legen. Hier profiteerde de Rode Khmer weer van en konden zo de Cambodjaanse bevolking terroriseren. De economie van Cambodja had zwaar te lijden onder het embargo van de V.S. In 1985 overvielen de Vietnamezen kampen van de rebellen en zo werd de Rode Khmer bondgenoten en deze vluchtten zo Thailand in. Vanuit Thailand lanceerde de Rode Khmer guerrilla-aanvallen op Cambodja om het land te ontwrichten. Hierbij vonden velen Cambodjaanse burgers de dood. Tevens namen de Rode Khmer vele Cambodjanen gevangen om voor hen te werken. Daarop legden de Vietnamezen het grootste mijnenveld van de wereld, dat zich strekte van de Golf van Thailand tot de grens met Laos. Aan het einde van de jaren 80 hadden beide groepen een groot leger opgebouwd. UNTAC aan de macht. In september 1989 trok Vietnam zich terug uit Cambodja om hun internationale isolatie te beëindigen. Toen de Vietnamese troepen Cambodja verlaten hadden, lanceerde de oppositie, geleid door de Rode Khmer, een reeks aanvallen. Zo brachten zij het aantal vluchtelingen in Cambodja naar 150.000 in de herfst van 1990. In 1990 werd een vredesplan getekend door zowel de regering in Phnom Penh als het verzet. Volgens dit plan werd er een regering gevormd onder president Sihanouk waarin alle partijen meededen (de Supreme National Council, SNC). Ondertussen bestuurde de UN Transitional Authority in Cambodia (UNTAC) voor twee jaar met als doel vrije verkiezingen en het stichten van instelling die niet aan de overheid zijn gerelateerd. Op 25 mei 1993 werden verkiezingen gehouden met een opkomst van 89.6%. De uitslagen waren ver van overtuigend: De Cambodian people party had 58 zetels, de communisten 51 en de Boeddhisten 10. Leiders uit de oostelijke provincies dreigden met een afscheiding. Als resultaat kreeg Cambodja 2 minsters-president. Door het slordige ontwapeningsprogramma door de VN in Cambodja behield de Rode Khmer een deel van hun wapens. Hierdoor vormden ze een bedreiging voor de stabiliteit van Cambodja. De Machiavelliaanse periode. In het begin van 1995 hadden 2 gebeurtenissen invloed op de Cambodjaanse politiek. In 1994 verloor Sam Rainsy zijn positie vanwege zijn uitgesproken kritiek op corruptie. In 1995 werd hij uit de partij gezet en een maand later werd hij ontslagen uit de regering. Daarop richtte hij de Khmer Nation Party (nu Sam Rainsy Party) en niet veel later was hij de belangrijkste dissident van het land. Een andere belangrijke politieke gebeurtenis was de arrestatie van prins Norodom Sirivudh, de vroegere minister van Buitenlandse Zaken. Omgaan met de Rode Khmer. Op het moment dat de Vietnam Cambodja binnenviel vluchtte de Rode Khmer de jungle in. Toen in 1993 verkiezingen gehouden werden, boycotte de Rode Khmer deze en later ook vredesonderhandelingen. Wel kwam er een staakt-het-vuren tot stand. In 1994 begon de Rode khmer met een nieuwe tactiek: het aan vallen van toeristen. zo werd een aantal toeristen ontvoerd en gedood in de buurt van Sihanoukville. Een grote omkeer kwam toen Brother nr 3 Ieng Sary door Pol Pot werd beschuldigd van corruptie. Als gevolg hier van gaven veel Rode Khmer strijders zich over. Hierdoor kregen regeringstroepen de overhand. Maar Cambodja was nog lang niet veilig. In 1997 werd een handgranaat gegooid naar een groep Sam Rainsy volgelingen die vredig stond te demonstreren, velen vonden de dood. Sam Rainsy ontsnapte aan de aanslag. Hij gaf Hun Sen en de CPP de schuld voor de aanslag. Maar toch was het de Rode Khmer die weer de voorpagina's haalde. Pol Pot gaf de opdracht om Son Sen (een minister tijdens het rode Khmer regime) te vermoorden. Dit veroorzaakte een strijd binnen de Rode Khmer. Generaal Ta Mok nam de controle over van Pol Pot en bracht hem voor het "gerechtshof". Er waren zelfs geruchten dat Pol Pot terecht moest staan voor een internationaal tribunaal. Maar dit bleef bij een gerucht. De coup. In 1997 probeerde zowel de Cambodian People Party (CPP) en Funcinpec het vertrouwen te winnen van de Rode Khmer hardliners. In 1997 braken er in weer gevechten uit in de straten van Phnom Penh, maar deze keer was het tussen troepen van Funcinpec en de CPP. De CPP kwam als winnaar uit de strijd. De internationale gemeenschap reageerde direct. Cambodja verloor zijn zetel in de VN en ontwikkelingssteun werd bevroren. Dit had een groot effect op de economie van Cambodja voor de jaren daarna. Hierop volgend sloten de resterende Khmer en funcinpec een alliantie. Dit had als gevolg dat Funcinpec politici en militaire leiders terecht werden gesteld en geëxecuteerd. In 1998 begon de CPP een offensief in het noorden tegen hun tegenstanders. Veel Rode Khmer bolwerken werden door de CPP ingenomen en de resterende troepen vluchtten richting de Thaise grens. Niet veel later overleed Pol Pot op 15 april 1998. Weer verkiezingen. In 1998 waren voor de tweede maal verkiezingen sinds het einde van het Pol Pot regime. Veel mensen waren sceptisch na de gebeurtenissen van 1997. Om een goede oppositie te hebben, vormden de oppositiepartijen het National United Front (NAF) die de Siem Rainsy Party en de Funcinpec samenbracht. De verkiezingen werden een overwinning voor de CPP, maar ze miste de twee-derde meerderheid om alleen te regeren. De oppositie beweerde dat de verkiezingen niet eerlijk verlopen waren en weer waren er rellen in Phnom Penh. Door bemiddeling van Koning Sihanouk besloot Funcinpec samen te regeren met de CPP. Later werd er besloten om een tribunaal op te richten voor voormalig Rode Khmer leiders. Voor sommigen is dit al te laat, omdat zij al zijn overleden. Nog een keer verkiezingen. In 2002 waren er voor het eerst verkiezingen in Cambodja op lokaal niveau, een belangrijk proces voor de democratie in het land. Ook bij deze verkiezingen was de CPP de grote winnaar, zodat hun macht in het land nog groter werd. Wel was er een verschuiving in de oppositie. De Siem Rainsy Party werd de tweede partij ten koste van Funcinpec. Het vormen van een coalitie ging niet erg snel en na een aantal valse starts had het land een regering na bijna een jaar. Door deze onenigheden zijn de dagen van de Funcinpec geteld en gaan de verkiezingen in de toekomst waarschijnlijk tussen de CPP en de Sam Rainsy Party. De nationale psyche. Sinds de hoogtijdagen van de Angkor periode is Cambodja altijd een zwak gebied geweest tussen de machtige buurlanden. Thailand wordt gehaat, omdat die zich beter vinden van Cambodja en ze vinden dat Angkor hun eigendom is. Cambodja denkt dat Thailand al hun cultureel erfgoed af heeft gepakt en dat dat gezorgd heeft voor het verval van het Khmerrijk. Hetzelfde wordt gedacht over Vietnam, maar dat land heeft ook een positieve kant, omdat ze een belangrijke rol hebben gespeeld om Cambodja in 1979 te bevrijden. Maar in 1980 veranderde dat beeld weer, toen Vietnam Cambodja innam. Op het eerste gezicht lijkt Cambodja een gelukkig land, maar er zijn veel tegenstellingen te bespeuren. Angkor is voor Cambodja erg belangrijk en het heeft zijn naam en symbool overal aan geleend. Voor de Rode Khmer wordt nog steeds gevreesd. Het woord Pol Pot is verboden. Vanwege de gebeurtenissen van toen leven de Cambodjanen erg van dag op dag. Levensstijl. Voor ouderen zijn voedsel, geloof en familie het belangrijkste in hun leven. De families omvatten veel meer leden dan hier in het Westen. Ze zijn elkaars steun en toeverlaat en ze vieren gezamenlijk belangrijke gebeurtenissen. 85% van de Cambodjanen wonen op het platteland en meerdere generaties wonen in één huis. In 1970 tot 1980 waren de familiebanden verstoord door de oorlog. Mannen moesten meevechten. De Rode Khmer nam de sociale banden over en trok families uiteen. Het vertrouwen in de familieband komt nu langzaam terug en het Boeddhisme heeft daaraan bijgedragen. Vanwege het tekort eraan in de oorlog, wordt voedsel nu zeer gewaardeerd. Maar nu komt er ook nog honger voor door oogsten die kunnen mislukken. Veel mensen zijn afhankelijk van hun eigen rijstvelden. De jongere generatie die de oorlog niet heeft meegemaakt, hebben een veel meer Westerse levensstijl. Dit wordt niet altijd gewaardeerd door de oudere generatie. Jongeren zullen steeds meer naar de steden verhuizen. Maar traditie in Cambodja is sterker dan in de grote buurlanden. Er wordt veel gegroet in Cambodja. Met de handpalmen tegen elkaar maak je een buiging. Hoe hoger je handen en hoe minder diep de buiging, hoe meer respect je toont. Handschudden komt steeds vaker voor, vooral bij mannen onder elkaar. Zowel mannen als vrouwen dragen katoenen of zijden sarongs. In de steden dragen mannen steeds vaker broeken en vrouwen kleden zich steeds meer Westers. Bevolking. De bevolking van Cambodja groeit zeer snel. Phnom Penh is de grootste stad. Vanwege de oorlog zijn er meer vrouwen dan mannen. 40% van de mensen zijn onder de 15 jaar. Meer dan 90% van de bevolking behoort tot de Khmer. Dit is de oorspronkelijke bevolking van Cambodja. Toen later ook Thai en Vietnamezen het land in kwamen, mixten verschillende bevolkingsgroepen zich ook. De Vietnamezen zijn de tweede bevolkingsgroep van Cambodja. Er is nu nog steeds wat wrijving tussen de Cambodjanen en Vietnamezen. De Cambodjanen vinden de Vietnamezen barbaren, die op hun beurt de Cambodjanen maar vreemd vinden, omdat ze niet van al hun grond gebruik maken om gewassen op te verbouwen. Chinezen leven al generaties lang in Cambodja en hebben de cultuur overgenomen. Tot 1975 bepaalden de Chinezen de economie van het land. Nu de economie na de oorlog weer wat omhoog krabbelt, spelen de Chinezen weer een grote rol, vooral door hun overzeese handel. Dan heb je er ook nog de Khmer moslims (Cham). Ze leven voornamelijk langs de Mekong. Deze groep heeft het in de oorlog erg zwaar gehad en erg veel mensen vonden de dood en de moskeeën werden vernietigd. Nu worden ze weer langzaam herbouwd. Er zijn ook nog een aantal kleinere groepen die vooral in het noordoosten wonen. De bergstammen hebben een lange tijd afgezonderd geleefd. Ze bleven niet langer dan 5 jaar op dezelfde plaats, op zoek naar nieuwe, vruchtbare grond. Media. De persvrijheid in Cambodja ziet er op papier goed uit, maar de realiteit is anders. Veel journalisten zijn pro-CPP en corrupt. Journalisten welke pro-oppositie zijn doen veel aan zelfcensuur. Hindoeïsme. Hindoeïsme speelde een rol in de Angkorperiode en was belangrijk voor de koninklijke familie in die periode. In deze tijd speelt het voornamelijk een rol tijdens geboortes, bruiloften en begrafenissen. Boeddhisme. Het Boeddhisme werd rond de 13de eeuw geïntroduceerd. Dit is ook de religie die de meeste Cambodjanen vandaag de dag praktiseren. Tijdens het Rode Khmer-bewind zijn vele boeddhistische monniken vermoord en werden vele tempels vernietigd. Van elke boeddhistische man wordt verwacht dat hij één maal in zijn leven monnik wordt. Animisme. Het Hindoeïsme en het Boeddhisme kwamen niet alleen in Cambodja voor. Deze twee geloven fuseerden samen met het al aanwezige animisme geloof van de Khmer. Het lokale geloof verdween niet, maar werd gewoon opgenomen in de nieuwe religies. Dit is typisch Cambodjaans. Islam. De Cambodjaanse moslims komen uit het huidige Centrale Vietnam. Deze moslims slaan op drums tijdens het bidden. Vele moslims zijn vermoord door de Rode Khmer. Ook werden zei door de Rode Khmer gedwongen om varken te eten. Christendom. In Cambodja is het Christendom minder aanwezig dan in Vietnam. Tijdens het Rode Khmer-bewind zijn ook kerken vernietigd. Cambodjanen werden in de vluchtelingenkampen Christen om makkelijker aan eten te komen. Maar weer terug in Cambodja werden ze weer Boeddhist. De Rode Khmer had ook een effect op de kunst en cultuur van het land. Niet alleen door het vermoorden van artiesten en kunstenaars, maar ook door het vernietigen van muziekinstrumenten, belangrijke kunstvoorwerpen, boeken en gebouwen. Gelukkig werden de tempels van Angkor gespaard. Dans. Voor de tijd van de Rode Khmer was dansen een belangrijk onderdeel van de cultuur van het land. Maar de Rode Khmer had dit bijna geheel vernietigd. Na het regime van Pol Pot waren er nog maar een paar dansers en dansleraren over. De traditionele danskleding was bijna verdwenen, zij het niet dat een oud vrouwtje de oorlog overleefd had. Zij wist hoe je de kostuums moest maken. Muziek. Cambodja heeft een lange muzikale geschiedenis. Dit is te zien op sommige monumenten waar op al instrumenten te zien zijn. Muziek had een religieuze betekenis. Er was muziek voor een aantal gebeurtenissen, zoals een bruiloft. Net zoals de dansers hadden de muzikanten zwaar te lijden onder het Pol Pot regime. Na de oorlog vertrokken vele Cambodjanen naar de V.S. Hierdoor kreeg de Cambodjaanse muziek invloed van de muziek uit de V.S. Literatuur. De literatuur uit Cambodja is erg gelimiteerd. Het gaat voornamelijk over tradities, Boeddhisme en mythes. Architectuur. De architectuur in Cambodja had zijn hoogtijdagen tijdens de Angkorperiode. Vandaag de dag worden de meeste huizen in Cambodja gebouwd op houten palen en zijn gemaakt van bamboe. De Fransen hadden ook invloed op de architectuur in Cambodja. Dit is met name te zien in overheidsgebouwen die gebouwd zijn in de neoklassieke stijl. Sculpturen. Zelfs al voor de Angorperiode maakten de Cambodjanen al mooie sculpturen. Sommige dateren zelfs van 600AD. Veel van deze sculpturen zijn van Vishnu. Innovaties van de vroegere Angkorianen waren vrijstaande beelden met een krans de armen van Hindoegoden ondersteunde. De beelden uit de Angkor periode zijn wat conservatiever en hebben niet de versieringen van de wat oudere beelden. In Siem Reap en Phnom Penh kun je mooie reproducties kopen van de vroegere beelden. Handwerk. De handvaardigheid van de traditioneel gemaakte beeldjes in de Tempels van Angkor is nog steeds aanwezig in Cambodja. Vandaag de dag kan je nog uitstekende beeldjes kopen. Het land. Cambodja ligt klem tussen Vietnam en Thailand. "Dankzij" de Fransen werd Cambodja behoed van opgeslokt te worden door zijn buurlanden. Vandaag de dag is Cambodja 181.035 km2 groot. De twee dominante kenmerken van Cambodja zijn de Mekong, die soms wel 5 km breed is, en het Tonlé Sap meer. De Mekong splitst zich in tweeën bij Phnom Penh in een bovenrivier en een benedenrivier. Dankzij de Mekong is het midden van Cambodja erg vruchtbaar. Het zuidwesten van Cambodja, tussen De golf van Thailand en het Tonlé sap meer, is een bergachtig gebied. Ten zuiden van deze bergen is de kustlijn van Cambodja, met zijn vele geïsoleerde stranden. Langs de noordgrens met Thailand ligt een zandstenen "gebergte". Dieren. Ondanks Cambodja's verleden zijn er nog redelijk wat wilde dieren aanwezig in Cambodja. Juist het economisch herstel geeft veel schade aan fauna in Cambodja. Grote zoogdieren in Cambodja zijn beren, olifanten, luipaarden en tijgers. Verder zijn er grote groepen gibbons in Caradamoms en luiaarden, welke dagen in bomen hangen. Verder kan men er een vogels vinden, zoals kanaries, kleine zilverreigers en pelikanen. Verder zijn er vele vlinders en 4 soorten slangen met als meest gevaarlijke de koningscobra. Planten. Cambodja heeft relatief gezien meer bos dan zijn buurlanden. Het centrale laagland is voornamelijk landbouwgrond. In het zuidwesten kunnen de bomen in het regenwoud wel 50 m hoog worden. In het bergachtige noorden worden de bomen ongeveer 30 m hoog. Het symbool van Cambodja is het suikerpalm, welke vele toepassingen heeft. net zoals in vele andere Aziatische landen is houtkap een groot probleem in Cambodja. Nationale parken.Voor de burgeroorlog had Cambodja 6 nationale parken. Sinds 1993 zijn dat er 23. Deze nationale parken nemen 23% van de oppervlakte van Cambodja in. Het meest belangrijke nationale park is Boker met een 1000 m hoog plateau. Dit nationale park herbergt wilde olifanten. Specialiteiten. Aangezien Cambodja tussen 2 culinaire landen ligt (Vietnam en Thailand) is de keuken in Cambodja ook erg speciaal. Zo is een typische Cambodjaanse schotel Amoc (vis, kokos, citroengras, chili en bananenbladeren). Een traditionele Cambodjaanse schotel bevat vaak Samlor (soep). Veel vis uit Cambodja is zoet water vis uit het Tonlé meer. Omdat er in Cambodja veel tropisch fruit is, moet je deze vruchten tijdens een bezoek eigenlijk ook nuttigen. Drinken. Door de hoge luchtvochtigheid is het niet verwonderlijk dat drinken een deel van de cultuur is in Cambodja. Zo heb je bier (Tiger en Angkor), verse fruitsappen, koffie en thee. Thee is de nationale drank. Wijn in Cambodja is meestal rijstwijn. Sommige van deze wijnen zijn erg sterk en zijn gefermenteerd voor maanden. Andere wijnen zijn suikerpalm wijn en ginger wijn. Water kun je in Cambodja niet uit de kraan drinken. Door de ligging van Cambodja is het erg benauwd in de laaggelegen delen van het land. In de hooggelegen delen is het wat koeler. De gemiddelde temperatuur in koude maanden (december en januari) is hoog in de 20°C en tijdens de warme maanden (april en mei) hoog in de 30°C. Het regen seizoen begint in juni en stopt in oktober.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||