Ecuador Info

Ecuador

Reisverhalen Home

Ecuador Home
Voorbereidingen
Galapagos
Ecuador Info
Tips
Reisverhaal
Nabeschouwing
Ecuador Links

Gastenboek
Home

Baby
Fotografie
Trouwreportages
Dagje uit
Recepten
Bruiloft

Feiten

Officiële naam - Rebubliek van Ecuador
Hoofdstad - Quito
Inwoners - 13,5 miljoen
Bevolking: 40% Mestizo, 40% Indiaans, 15% Spaans, 5% Afrikaans
Oppervlakte - 238,560 km²
Muntsoort - Dollar
Geloof - > 90% Rooms-Katholiek
Talen - Spaans, Quechua

Geschiedenis

Vroege volkeren. Er is niet veel bekend over Ecuador in de pre-Inca periode. In de 11e eeuw waren er grote populaties: de Caras uit het kustgebied en de Quitus uit de hooglanden. De Caras olv Shyri veroverden de Quitus. Tot ongeveer 1300 was deze gemengde populatie, Shyri genaamd, het grootste volk. Vanaf deze periode werd het Puruhá volk uit de zuidelijke hooglanden steeds groter. Het huwelijk tussen de Shyri prinses, het enige kind van koning Caran en Duchicela, de oudste zoon van de koning van Puruhá voorkwam een nieuwe oorlog. De Duchicela lijn werd het machtigst voor de volgende 150 jaar.

Het Inca-rijk. Ten tijde van de groei van het Incarijk, heerste het Duchicela's volk nog steeds in het noorden, terwijl het zuiden in de handen van de Cañari was. Dit volk verzette zich hevig tegen de Inca invasie, maar uiteindelijk overwon de Inca Tupac-Yupanqui ze. Zo konden de Inca's zich naar het noorden uitbreiden. Ondertussen trouwde de zoon van Tupac-Yupanqui, Huayna Capac, met een Cañari prinses. De verdere trek naar het noorden duurde langer en Huayna Capac volgde zijn vader op. Hij bleef reizen in zijn rijk, onderdrukte verschillende kleinere volkeren en trouwde met verschillende vrouwen om zijn positie in het rijk te versterken. Hij kreeg zo een zoon, Atahualpa. 1526 is een belangrijk jaar in de Ecuadoriaanse geschiedenis. Huanyna Capac stierf en gaf de troon over aan twee zonen: Atahualpa uit Quito en Huáscar uit Cuzco. In hetzelfde jaar vielen de Spanjaarden Ecuador binnen vanuit het noorden, onder leiding van Bartolomé Ruiz de Andrade. Ondertussen ontstond er rivaliteit tussen de twee Inca broers, wat tot een oorlog leidde. Atahualpa won, maar het Inca rijk was niet meer zo sterk en nog steeds opgesplitst. 

De Spaanse verovering. In 1532 kwam Pizarro binnenvallen met het doel om het Incarijk te veroveren. Zijn leger zag er door de paarden en wapens groots uit, wat de Inca's angstig maakte. Atahualpa wilde met Pizarro onderhandelen, maar bij de ontmoeting in Cajamarca (Peru) nam Pizarro hem gevangen en doodde de meeste van zijn bewakers. Atahualpa zou vrij gelaten worden na het betalen van het losgeld, maar toen het zilver en goud geleverd was, werd hij tot dood veroordeeld. Met zijn dood ging ook het Incarijk ten onder. Zijn generaal Rumiñahui vocht nog door tegen de Spanjaarden. Hij vernielde Quito, wat hij een beter idee vond dan dat de stad in Spaanse handen zou komen. Pizarro's luitenant Sebastián de Benalcázar trof dus een vernielde stad aan, maar herbouwde het in 1534. Rumiñahui werd gevangengenomen en ter dood veroordeeld.

Het koloniale tijdperk. Vanaf 1535 verbleven de Spanjaarden in Ecuador, maar de indianen kwamen niet in opstand. Pizarro's broer Gonzalo werd gouverneur van Quito in 1540, met het doel om de Amazone te veroveren. Luitenant Francisco de Orellana ging op verkenning en voer de hele Amazone af, iets wat nog steeds herdacht wordt nu in Ecuador. In Lima (Peru) was de politieke zetel gevestigd. Ecuador was eerst alleen een provincie, maar in 1563 werd het bekend als 'Audiencia de Quito', een politiek belangrijkere divisie. In 1739 kwam het onder toezicht van Colombia. Ecuador was een vredige kolonie en de landbouw en kunst bloeiden. Vanuit Spanje kwamen vee en bananen het land binnen. De Spanjaarden bouwden er kerken. De kunststroom werd 'Quito School van de Kunsten' genoemd, en mengeling van Spaanse en Indiaanse invloeden. De Indianen werden door de Spanjaarden onderdrukt en tot slavernij gedwongen. In de 18e eeuw kwamen de Indianen tot opstand, wat resulteerde in een bloederige strijd waarin zowel Indianen als Spanjaarden stierven. Eén van de bekendste helden was Eugenio Espejo, geboren in Quito in 1747. Deze schrijver schreef veel over onafhankelijkheid en kwam sterk voor de Indianen op. Hij stierf in 1795 in de gevangenis.

Onafhankelijkheid. Een groep olv Juan Pío Montúfar nam in 1809 een eerste poging om Ecuador te bevrijden uit de Spaanse handen. Ze namen Quito in en vestigden er een regering. Dit duurde slechts 24 dagen, toen de Spanjaarden de macht weer overnamen. Onafhankelijkheid werd uiteindelijk verkregen door Simón Bolívar, een vrijheidsstrijder uit Venezuela die ook al Colombia bevrijdde. Op 9 okotber 1820 verklaarde hij Ecuador onafhankelijk. De Spaanse veroveraars werden pas op 24 mei 1822 definitief verslagen. Bolívar wilde één groot Zuid-Amerikaanse natie en stichtte Gran Colombia (Venezuela, Colombia en Ecuador). Dit hield slechts 8 jaar stand en in 1830 werd Ecuador volledig onafhankelijk. In hetzelfde jaar werd een verbond gesloten dat de grenzen met Peru vastlegde.

Politieke ontwikkeling. Sinds de onafhankelijkheid heerste er een politieke onrust tussen de conservatieven uit Quito en de liberalen/socialisten uit Guayaquil. Tegenwoordig kun je ook nog enige strijd vinden tussen deze twee steden. De rivaliteit heeft regelmatig geleid tot geweld. De conservatieve president García Moreno was vermoord in 1875 en de liberale president Eloy Alfaro in 1912. Het leger nam de controle over. In de 20e eeuw werd Ecuador geleid door afwisselend het leger en de burgers. Vanaf 1979 werd de president gekozen door het volk. In 1992 werd de conservatief Sixto Dur&aacut;en Ballén gekozen. Hij wilde de schulden tegengaan en verminderde de inflatie, maar kreeg weerstand vanwege de privatiseringen van de economie en vernielingen van de Amazone. De vicepresident Alberto Dahik ontvluchtte het land vanwege een groot corruptieschandaal.

Politieke onrust. In 1996 werd e populist Abdala Bucaram president. Hij beloofde veel, maar de munt devalueerde en het levensonderhoud werd duurder. De vakbonden en de indianen kwamen in opstand, wat heel het land plat legde. Het congres ontsloeg de president die naar Panama vluchtte. De vicepresidente Rosalía Arteaga werd Ecuadors eerste vrouwelijke president, maar was dat maar voor 2 dagen. Het congres koos nl Fabián Alarcón, hoofd van het congres, als president. In 1998 werd de democraat Jamil Mahuad gekozen. Iedereen had vertrouwen in hem dat hij Ecuador een economische stimulus kon geven, maar een bankschandaal deed hem de das om. De devaluatie van de sucre was op zijn dieptepunt en de enige manier om Ecuador economisch te redden was de invoering van de stabielere dollar als officiële munteenheid. De arme bevolking kwam in opstand en namen het congresgebouw in op 20 januari 2000. Mahuad trad af en de vice-president Gustavo Noboa. Noboa werd gezien als een van de eerlijkste presidenten. Hij deed er alles voor om een lening van het IMF te krijgen. Hiertoe moesten wel een aantal zaken, zoals brandstof, flink in prijs verhoogd worden. Hiertoe kwamen leraren, studenten,, vakbonden en Indianen weer in opstand. Op 2 februari 2001 werd de noodtoestand uitgeroepen. Overleg resulteerde in het feit dat gas en openbaar vervoer voor studenten en ouderen goedkoper werden en dat de olieprijs niet verder ging stijgen. Er volgden nog meer stakingen en in 2003 werd Lucio Gutiérrez als president gekozen. Na hevige protesten is hij op 20 april 2005 afgezet, omdat hij de leden van het gerechtshof had ontslagen. Op dit moment is Alfredo Palacio president, de voormalige vice-president. Hij heeft beloofd om snel nieuwe verkiezingen uit te zetten.

Geografie

Qua landschappen is Ecuador een van de meest gevarieerde landen op aarde. Het is iets groter dan Groot-Brittannië. Het ligt op de evenaar en is verdeeld in 3 regio's. Het Andesgebergte deelt het land van noord naar zuid in tweeën. Het centrale hoogland bestaat uit 2 aan elkaar parallel lopende vulkaanreeksen. In de tussenliggende vallei ligt Quito op 2850m en het gebied is het dichtst bevolkt. In het westen ligt het kustgebied, dat vnl voor landbouw wordt gebruikt. Het tropisch regenwoud van de Amazone ligt in het oosten. Dit gebied wordt de Oriente genoemd. 1000 km uit de kust liggen de Galapagos eilanden.

Klimaat

Ecuador kent een nat en droog seizoen, dat varieert tussen de verschillende geografische gebieden. Het klimaat op de Galapagos eilanden en in de kuststreek is afhankelijk van de warme zeestromen. Van januari tot april is het er nat en heet. In de overige maanden is het er veel droger, maar het ziet er altijd wel bewolkt uit. Het droge seizoen in de hooglanden is van juni tot september. De temperaturen zijn er maximaal 20 graden. In de Oriente regent het bijna dagelijks en het is er net zo heet als aan de kust.

Naar boven

Ecologie

De ontbossing is een serieus probleem in Ecuador. In de hooglanden is bijna al het bos al verdwenen. De mangrovebossen aan de kust hebben plaats gemaakt voor garnalenkwekerijen. Ten westen van de Andes is het meeste land omgebouwd tot landbouwgrond, vnl bananenplantages. De bossen hier bevatten veel unieke diersoorten en het wordt geprobeerd deze te redden in reservaten. De Amazone is het minst aangetast, maar sinds de ontdekking van olie in het gebied, worden de bossen gefragmenteerd. Ontbossing heeft erosie van de bodem tot gevolg, wat weer resultaten heeft voor het hele ecosysteem.

Flora en Fauna

Vanwege grote ecologische verschillen kent Ecuador een grote variëteit aan flora en fauna.

Mangrove. Mangroves zijn bomen die groeien in zout water en komen voor aan de kust. Hun wortels vangen voedingsstoffen op en geven bescherming voor vissen en andere kleine zeedieren. In de takken houden zich vogels schuil.

Tropische droge bossen. Deze bossen zijn te vinden in de kuststreek, maar verdwijnen snel. Tijdens het droge seizoen verliezen de bomen hun bladeren. De bebossing is minder dicht dan in een tropisch regenwoud.

Tropische nevelwouden. Deze bossen bevinden zich in afgelegen gebieden in het hoogland. Ze houden wolken vast, waardoor het bos in een nevel gehuld is. De bomen zijn bedekt met mos en huisvesten een aantal planten, zoals bromelia's. In de bossen komen tapirs, brilberen en poema's voor.

Páramo. Dit zijn graslanden die hoger liggen dan de nevelwouden. Ze fungeren als een 'spons' van de Andes. Het klimaat is er guur, met felle zon en moerassen. Er is geen grote variatie in flora. Vegetatie bestaat vnl uit harde grassen. De planten groeien dicht tegen de grond waar de temperatuur het constants is en de wind het minst sterk. Er zijn ook wat grotere gewassen zoals de Espeletia en kleine bomen die dicht op elkaar staan.

Regenwouden. Het regenwoud kent een zeer groot aantal plantensoorten.

Galapagos eilanden. Veel van de plantensoorten op de Galapagos eilanden zijn endemisch. Er zijn 6 verschillende vegetatiezones, met elk zijn eigen soorten.

Flora. Er zijn meer dan 25.000 plantensoorten in Ecuador en elk jaar worden er nog nieuwe ontdekt.

Vogels. In Ecuador leven meer dan 1500 soorten vogels. Veel soorten komen ook in andere Zuid-Amerikaanse landen voor. Bijzonder is de Andes condor, werelds grootste vliegende vogel. De kleinste vogels, de kolibri's, leven ook in Ecuador. De Galapagos is een waar vogelparadijs.

Zoogdieren. In de Amazone zijn tal van apensoorten te vinden. Brulapen kun je hier overal horen. In de takken kun je luiaards zien hangen. In de hooglanden leven herten, konijnen, eekhoorns en vossen. Lama's zijn er ook, maar die zijn allen tam. Overige zoogdieren: capibara's, agouti's, miereneters, gordeldieren, wilde varkens, otters, rivierdolfijnen, ocelot, jaguars, poema's, tapirs en brilberen.

Insecten. Hoewel de meeste insecten gecamoufleerd zijn. vallen vlinders erg op. Ook zul je veel miersoorten tegenkomen in de jungle, vooral de parasolmieren.

Amfibieën en reptielen. In Ecuador komen allerlei felgekleurde gifkikkers voor. Er zijn ook vele slangsoorten, maar die zie je nauwelijks.

Vissen. In de Amazone komen gevaarlijke vissen voor: sidderalen, piranha's, prikroggen, candirú visjes (die via je urinebuis naar je blaas zwemmen).

Bescherming. Ecuador is te arm om geld te besteden aan natuurbehoud. Wel zijn er een aantal internationale organisaties actief, die zich bezighouden met het opleiden van rangers, voorlichting voor de bevolking, research en ecotoerisme. De grootste organisatie is de Fundación Natura, die een eigen reservaat, het nevelwoud Pasochoa, heeft opgericht. Er zijn tal van andere, kleinere organisaties die zich vooral richten op een klein gebied.

Nationale parken. De Galápagos was Ecuadors eerste nationale park in 1959. Pas in de jaren 70 kwamen er ook nationale parken op het vaste land. Nu zijn alle ecosystemen beschermd in één of meer nationale parken. De nationale parken hebben een slechte infrastructuur voor toeristen.

Politiek

Ecuador is een democratische republiek met een president aan het hoofd. Een president blijft 4 jaar aan de macht en kan niet herkozen worden. De president is ook hoofd van het leger en kiest zijn eigen kabinet. Er is één kamer, het congres. 79 personen zijn direct door het volk gekozen en 44 door de provincie. Er zijn 22 provincies met aan het hoofd een gouverneur, gekozen door de president. Een provincie is opgedeeld in kleinere politieke eenheden, zogenaamde cantones, met aan het hoofd een democratisch gekozen alcalde.

Economie

Tot 1970 was Ecuador een typische bananenrepubliek. Dat veranderde door de ontdekking van olie, wat het land iets rijker maakte. Desalniettemin blijft Ecuador een erg arm land, vooral omdat het geld maar naar een kleine groep gaat. Vanaf 1970 is het onderwijs en medische zorg wel sterk verbeterd. Ecuador heeft in de jaren 80 een erg moeilijke tijd gehad. Door de el nino van 82-83 is er een groot landbouw gebied vernield en in 1986 kelderde de olieprijzen drastisch. In 1987 vernietigde een aardbeving een oliepijp, wat slechte gevolgen had voor het milieu en economie. Ecuador begon geld te lenen, met het doel om het later terug te betalen als de olie-export weer was toegenomen. Maar de olie leverde niet zo veel geld op als gedacht. Nu besteedt Ecuador jaarlijks 25% van het budget aan afbetaling van de lening. In 1999 had het niet genoeg geld om de lening terug te betalen en raakte het in een grote economische crisis. Daar komt nog bij dat de olievoorraad niet zo groot is als gedacht en de garnalenexport is ook sterk gedaald door allerlei garnalenziekten. De inflatie was 60% in 1999. Door de invoering van de dollar daalde die tot 20%. Ecuadors belangrijkste exportproducten zijn olie, bananen, garnalen, koffie, cacao, bloemen en vis.

Bevolking

Ecuador heeft 13,5 miljoen inwoners, waarvan er meer dan 7 miljoen in armoede leven. Met 49 personen per vierkante km is het het dichtstbevolkte land van Zuid-Amerika. 25% is van Indiaanse afkomst en 65% is mestizo (zowel Indiaans als Spaans bloed). Elke Indiaanse groepering heeft zijn eigen kleur poncho en vorm van de hoed. De meeste Indianen zijn Quenchua. Andere groepen zijn: Otovaleño's, Salasaca's, Cañaris en Saraguros. De meeste Indianen leven in steden. De grootste groep leeft in de provincie Chimborazo. De kleinere groepen hebben allemaal hun eigen taal.

Onderwijs

2 jaar kleuterklas + 6 jaar lagere school is verplicht, hoewel 50% van de kinderen uitvalt. Erna volgt 6 jaar middelbaar onderwijs, maar ook hier stoppen veel kinderen vroegtijdig mee. Er zijn ongeveer 20 universiteiten in het land.

Kunst

Koloniale kunst. Met de komst van de Spanjaarden veranderde het soort kunst ook. Het Christendom had een belangrijke invloed. De Indianen werden gedwongen om het Christendom toe te passen op hun kunstnijverheid. Zo ontstond de Quito School voor de Kunsten, die bleef bestaan in de 17e en 18e eeuw. In deze tijd werden veel kerken gebouwd en de stijl van de Quito School was duidelijk terug te vinden.

Post-koloniale kunst. Na de onafhankelijkheid verdween de Quito School en kwam er de Republikeinse periode. Nieuwe onderwerpen waren helden, belangrijke personen en landschappen.

Muziek. Traditionele instrumenten zijn de rondador (bamboe fluit), quena en pingullo (grote en kleine bamboe pamfluiten, conchas (soort schelpen) en verschillende soorten drums, ratels en bellen. De Spanjaarden brachten snaarinstrumenten mee.

Handwerk. Handwerk is nauw met kunst verbonden en wordt ook wel artesanía genoemd. Handwerken zijn: poncho's, hangmatten, panama hoeden, manden, leer, sieraden, houtsnijwerken en keramiek.

Literatuur. Er komen geen grote schrijvers uit Ecuador. Sommige boeken zijn in het Engels vertaald.

Theater. Theater is erg belangrijk in Ecuador, vooral in Quito. Er zijn straattheater, mime. politieke satires en traditionele stukken.

Samenleving

Sociale omgang. Volgens de wet is iedereen gelijk in Ecuador. In de praktijk, echter, worden de Indianen beschouwd als tweederangs burgers. De Indiaanse bevloking kwam vaak in opstand voor hun rechten. President Gutiérrez nam het voor hun op. De Ecuadorianen beschouwen Amerikanen als vijand vanwege hun politieke bemoeienissen, maar verwelkomen Amerikaanse toeristen zeer. Dit is vooral omdat ze door hun reizen veel geld meebrengen.

Behandeling van dieren. Stieren- en hanengevechten zijn geaccepteerd in Ecuador. Slechts een klein percentage is tegen.

Geloof

De Ecuadorianen zijn voornamelijk Rooms-Katholiek. Sommige dorpjes hebben mooie 16e- en 17e-eeuwse kerken. 5% van de kerken is van een ander geloof. De Indianen hebben traditionele elementen in hun katholieke geloof.

Naar boven