Dagboek

Damien

Damien home
Links

Dagboek
Foto's

Gastenboek
Home

Fotografie
Trouwreportages
Reisverhalen
Dagje uit
Recepten
Bruiloft

1e verjaardag

Maand 12

Maand 11

Nog maar 2 maanden en dan wordt hij alweer 1! We hebben zijn cadeautjes al gekocht. Hij was er zelf bij, maar had natuurlijk niets in de gaten. De stad in gaan vindt hij best leuk. In elke winkel zoekt hij wel oogcontact met iemand met wie hij dan de grootste lol heeft. Winkelen vindt hij bijzonder leuk als hij in het winkelwagentje mag. Staan gaat erg goed en gelukkig kan hij ook zelf weer naar beneden. Enkele keren heeft hij wel zijn evenwicht verloren en viel hij met mijn achterhoofd op de vloer. Auw. Natuurlijk hard krijsen, maar van vallen en opstaan leren ze het. Inmiddels kan hij ook langs de tafel lopen. Lopen doet hij erg graag en dat wil hij het liefst de hele dag. Omdat hij dat nog niet zelfstandig kan, moeten papa en mama hem de hele dag helpen. Moet ie maar snel leren om het zelf te kunnen. Kruipen gaat ook steeds beter. Hij begint vaak met kruipen en dat gaat echt goed. Maar na een meter of 2 gaat hij toch verder met tijgeren, omdat dat waarschijnlijk sneller gaat. Maar dan komt Damien in een stroomversnelling en staat het liefst de hele dag. Hij trekt zich overal aan op en kan zelfs al lopen rondom de tafel en zo. Verder kan hij zelfstandig gaan zitten en kruipt hij alleen maar. Damien is sociaal en zoekt graag andere kinderen op. Ook houdt hij ervan om de boel te observeren. Alles houdt hij in de gaten. Er komt ook een beetje verlatingsangst om de hoek kijken en dan wil hij het liefst naar mama. De hele tijd jammert hij dan 'mama' en als hij bij zijn mama is, is hij weer tevreden. Dat betekent ook dat inslapen wat lastiger gaat, maar de speen geeft nog steeds troost. Overdag heeft hij al maanden geen speen meer: hij riep er zelf niet meer om. Nu alleen nog af en toe met slapen. Zijn boventandjes zijn nu ook door, wat het eten makkelijker maakt. Hij kan goed met stukjes eten om gaan en eet het liefst zelf.

Maand 9 en 10

Wat hebben we een actief kind! Echt snel in zijn motorieke ontwikkeling is hij ook weer niet, maar heel de dag is hij bezig met tijgeren, spelen en brabbelen. Soms vragen we echt af waar hij de energie vandaan haalt, vooral omdat hij ook niet echt een grote slaper is. Langzaam gaat hij al naar 1 slaapje per dag toe en hij houdt niet van uitslapen (6 uur op zondag staat ie al te spelen in bed). Die energie steekt hij duidelijk niet in groeien, want het is echt een kleintje. We moeten zelfs een keer extra naar het consultatiebureau en hij moet extra eten, maar ook dat helpt niet om hem een groeispurt te geven. Ach, het is een gezonde, vrolijke knul en hij volgt zijn eigen curve nu en dat is het belangrijkst. Wel vinden we het jammer dat hij nog niet in het andere autostoeltje mag, want dan kan hij eindelijk in de auto rechtop zitten en vooruit kijken. Omdat hij zoveel brabbelt, denken we soms al wat woordjes te herkennen: papa, mama en eten. Nog niet echt gericht, maar het zou ons niet echt verbazen als dit zijn eerste 3 woordjes worden. Het 4e is 'zelf'. Hij wil namelijk alles zelf doen. Fles vasthouden mag allang niet meer en het liefst houdt hij zijn eigen lepeltje vast bij het eten. Eten gaat daardoor soms zo langzaam. We moeten veel geduld hebben. Hoewel hij erg veel lust, is hij geen grote eter, vooral nu de stukjes in zijn eten steeds groter worden en hij moeite moet doen. Brood gaat soms goed, soms slecht. En hij is voor het eerst mee uit wezen eten: naar het pannenkoekhuis. Alleen stukjes pannenkoek verdwenen allemaal op de grond. Volgende keer een nieuwe poging. Damien gaat trouwens op zijn vader lijken: hij gaat telkens naar het wijnrek toe, haha. Damien zit steeds meer in de kruiphouding en soms zet hij 1 pasje, maar gaat dan weer op zijn buik verder. Ook kan hij goed aan onze handen staan, of aan de tafel als we hem daar neerzetten. We denken dat als hij het kruipen en zichzelf optrekken heeft ontdekt, hij ineens heel veel kan. En dan moeten we hem pas echt goed in de gaten houden! En iets zieligs: Damien heeft zoveel last als zijn tandjes doorkomen: veel pijn, spuitluiers en erg rode, open billetjes. Hij heeft pas 2 tanden en de boventanden komen er binnenkort ook aan. En dan moet hij er nog zoveel, dus nog meer last. Op het kinderdagverblijf gaat het ook erg goed: hij speelt er leuk en slaapt en eet goed. Ook heeft hij zijn eerste knutseltje gemaakt en koekjes gebakken. Zo leuk dat ze dat zulke kleintjes al laten doen. En op de valreep voor zijn 10e vermaandag kan hij ineens staan! Hij trekt zich ineens aan alles op en is helemaal trots op wat hij kan.

Maand 8

Dat Damien weer helemaal de oude is, merken we in zijn ontwikkeling. Wat gaat dat ineens snel zeg. Zijn eerste tandje is eindelijk doorgekomen. Dat verklaart ook zijn erg onrustige nachten (ontroostbaar huilen) de week ervoor. Verder oefent hij erg goed met tijgeren/kruipen. Kontje gaat al goed omhoog, beentjes komen onder zijn heupjes. Nu nog voorwaarts! Tijgeren kan ie al beter: hij komt zo een meter vooruit als hij ergens iets wil pakken. En ineens had hij ook staan door. Zat hij op mijn schoot, pakt hij mijn handen vast en trekt hij zichzelf op. En daar stond ie dan trots te wezen. Zitten is nu niet interessant meer. Staan is wat hij wil! Nu nog oefenen. Over enkele maanden kan ie het zelf allemaal. Damien is een echte fruitliefhebber (hij gaat zelfs huilen als hij zijn fruit wil!) en groenten gaan er ook vaak goed in. Hij lijkt erg veel te lusten. Doorslapen zit er nu echt in, behalve als hij gaat kruipen in bed en dan niet verder komt dan het hoofdbord. Dan is het even huilen. En Damien heeft zijn eerste Carnaval gevierd! Ze mochten allemaal verkleed komen op het kinderdagverblijf en Damien ging als matroos (pakje van oma gehad).

Maand 7

Een half jaar alweer. Hij krijgt nu ook pasta/rijst/aardappeltjes te eten. Die uitbreiding is zeer welkom bij hem. Brood heeft hij wat meer moeite mee, omdat hij niet weet hoe hij ermee om moet gaan. Sabbelen gaat nog wel, maar dan heb je zo'n prop brood in je mond. En dan? Yoghurt hebben we ook aangeboden en toch bijzonder dat een kind zo'n zure smaak accepteert. We zitten nog wel te zoeken naar een eetritme, vooral omdat we beiden zo'n lange dagen maken. Gelukkig heeft een goede arts van het consultatiebureau goede tips. We moeten ons concentreren op de avondvoeding en als hij daarna nog zin heeft, mag hij de papfles nog. Nou, soms gaat die ook op! Vreetzakje. Damien kan al best lang rechtop zitten. Hij zit dan ook echt stabiel. Soms wil hij niet meer zitten als je hem neer wilt zetten. Dan strekt hij zijn beentjes en wil hij alleen maar staan. En leuk dat ie dat vindt! Wel met steun natuurlijk. Hij maakt nog niet echt aanstalten om te gaan kruipen, omdat hij met wat schuiven en draaien ook op andere plekken kan komen. Helaas is hij ook weer wat ziekjes geweest. Hij was echt niet zichzelf. Heel hangerig en huilerig en eten gaat ook minder. Zijn oogjes zijn helemaal ontstoken. Maar wat knapt hij ineens op na een week en is hij weer echt de oude. Vanaf nu alleen maar weer lachen. Zo kennen we hem weer! Omdat hij zo goed al kan zitten, kopen we een fietsstoeltje voor hem. De testrit duurt slechts 2 minuten en hij weet niet wat hem overkomt, maar leuk dat hij het vindt! Voortaan gaat hij zo naar het kinderdagverblijf en kunnen we hem beiden ophalen.

Maand 6

Sinterklaas is ook bij Damien langs geweest en wat is hij verwend! Hij heeft nu voor de komende jaren genoeg speelgoed haha. Damien moet ook voor het eerst vroegtijdig van de opvang worden opgehaald, omdat hij koorts had. Hij was al flink verkouden en nu is het dus goed mis. 's Avonds kunnen we nog langs de huisarts en Damien heeft gelukkig alleen maar een infectie aan de bovenste luchtwegen. Een neusspray heeft zijn neusje open gemaakt en hij heeft na een goede nacht er geen last meer van gehad. De nachten gaan trouwens steeds beter. Elke nacht doorslapen zit er nog niet in, maar de nachten dat ie dat wel doet, worden er steeds meer van. Qua ontwikkeling heeft hij ook weer wat dingen meegemaakt: omrollen van buik naar rug gaat steeds automatischer. Hij kon het al wel, maar dacht er niet aan dat ie het kon. Zelfstandig zitten kan Damien ook steeds beter. Een minuutje houdt hij toch wel vol. En dan plof, valt ie ineens om. Maar zitten is natuurlijk erg interessant, omdat de wereld er dan weer anders uit ziet. Hij huilt trouwens steeds minder (deed ie sowieso al niet veel) en hij lacht steeds meer. Schateren! En gillen. Hij heeft zijn volumeknop duidelijk gevonden. Het wordt steeds leuker voor ons allemaal. We hebben steeds meer interactie en hij lacht echt naar je. Hij pakt steeds meer zelf speelgoed en kan zich goed vermaken. En zijn fruit/groenten: heerlijk dat ie dat vindt! Hij gaat er echt klaar voor zitten en duurt het allemaal te lang, dan wordt hij boos. Helaas duurt zijn verkoudheid ook voort. Zo erg, dat we hiervoor al 2 keer bij de huisarts zijn geweest. Hij at op een gegeven moment namelijk niet veel meer. Gelukkig gaat nu alles weer goed. Hij heeft met kerst voor het eerst ergens anders geslapen en dat ging redelijk goed. Het is best een makkelijk mannetje!

Maand 5

We smokkelen 1 dag, maar bij 4 maanden heeft Damien zijn eerste fruithapje op! 2 theelepeltjes banaan/peer om aan de smaak te wennen. Hij vindt het best lekker aan zijn gezicht te zien. Bij het tweede hapje wil hij het lepeltje zelf vasthouden. Damien kan nu op verschillende manieren zich voortbewegen: tijgeren op zijn rug en verschillende keren achter elkaar omrollen. Een echt ontdekkingsreizigertje dus. Ook weet ie goed onze aandacht te vragen. Als we even niet kijken, gaat ie huilen en inmiddels weet hij dat wij dan komen kijken. En hoera, hij weer aandacht, dus weer lachen. Nou, daar moeten we dus iets aan gaan doen: niet reageren op elk huiltje. Maar ja, dat is zo lastig, want het is zo'n lief ventje. Hij brabbelt steeds meer. En wat ook leuk is: als hij iets echt heel erg leuk vindt, dan schatert hij het uit. Wat wel jammer is, is dat hij ook 's nachts zoveel wil doen. Hij vindt soms moeilijk zijn rust en is dan flink in paniek. Of hij laat verschillende keren per nacht iets van zich horen. We gaan er maar vanuit dat het een fase is, want we merken al dat het inslapen steeds beter gaat. Het zwemmen gaat hij ook steeds meer van genieten. De omgeving kent hij nu wel, dus hij kan zijn aandacht vestigen op zijn mama en op de oefeningen. Eindelijk krijgt Patricia dus contact met hem en ze merkt dat Damien dat ook leuk vindt, want hij lacht flink daar in het zwembad. We vinden het eigenlijk heel triest om te zeggen, maar we hebben Damien al moeten inschrijven voor de basisschool. De scholen zitten hier snel vol en we hebben wel een beetje in gedachten wat voor school onze voorkeur heeft. Er is onlangs een nieuwe basisschool geopend die aan onze wensen voldoet. Bovendien gaan veel kindjes uit de buurt er straks ook naar toe. Zijn fruit vindt hij ook steeds lekkerder. Als de lepel in zijn buurt komt, dan gaat zijn mond al open. Heel grappig om te zien dat best wel veel op zijn slabbertje terecht komt. Groente is helaas een ander verhaal. De eerste keer worteltjes ging erg goed, maar daarna is er geen stukje groente meer zijn mondje in gekomen. Zijn lippen houdt ie gewoon stijf op elkaar. De laatste tijd is hij ook erg met geluid bezig. Zijn nageltjes over allerlei oppervlakten krassen, zijn hakjes hard op de grond laten vallen, zijn tong tussen zijn lippen doen en dan geluid maken: hij vindt het allemaal leuk.

Maand 4

Wat gaat de tijd toch hard. In een korte tijd heeft hij weer veel geleerd, zoals omrollen van buik naar rug en zichzelf optrekken aan mijn handen zodat hij rechtop kan zitten. Hij zit erg graag rechtop (natuurlijk met hulp), want dan kan hij de boel goed in de gaten houden. Nieuwsgierig is hij zeker! En als hij op zijn buik ligt, dan lukt het ook steeds beter om zijn hoofd helemaal recht te houden. Vooral als hij niet moe is. Als hij wel moe is, dan verdwijnt zijn gezichtje als snel in het speelkleed. En hij kan ook steeds meer geluidjes produceren. De laatste ontwikkeling is 'brrr'. Dan tuit hij zijn lipjes zelfs! En als mama meedoet, dan is het natuurlijk extra leuk. We zijn ook naar het ziekenhuis geweest voor zijn heupjes en we kregen het goede nieuws te horen dat er niets met zijn heupjes is. Wat een opluchting. Het rollen heeft hij ook steeds beter door en hij rolt nu met gemak op zijn buik. Hoofd rechtop houden gaat dan ook erg makkelijk en als er iets leuks te zien is, dan natuurlijk extra lang. Meneer is een echte brabbelaar en hij heeft het schaterlachen ook ontdekt: als hij het leuk heeft, dan brult ie het uit. Vooral kietelen vindt hij lekker. Damien slaapt helaas nog niet door en we zijn daarom begonnen met de papfles. Drinken kost ineens veel meer moeite en daarom drinkt hij niet alles op. Heeft de papfles nog niet zo veel zin dus. Maar hij vindt het wel leuk om zichzelf onder te smeren. Handjes in de mond tijdens het drinken en smeren maar. Op het kinderdagverblijf vindt hij het ook erg leuk allemaal. Hoe drukker hoe beter voor hem. Kan ie alles mooi in de gaten houden. En dat het vermoeiend is, blijkt uit zijn slaapuurtjes daar. En we lezen in zijn schriftje dat ze daar wel 10 Damiens willen hebben: zo makkelijk is hij.

Maand 3

Het is haast niet te geloven dat Damien pas 2 maanden oud is. Hij lijkt al zo lang in ons leven te zijn. Hij groeit nog steeds goed, bleek weer op het consultatiebureau en hij heeft goed gereageerd op zijn prikjes. Even flink huilen, maar erna direct stil. Ook 's avonds geen last van gehad. Hij brabbelt en lacht steeds meer. Het leuke is, is dat je nu echt met hem kan spelen. Spelletjes gaat hij ook snappen. Wij tillen hem bijvoorbeeld op aan zijn armpjes vanuit rugligging naar rechtop en dat vindt hij zo leuk, dat hij zijn spiertjes al aanspant als we hem vasthouden aan zijn handjes. Damien is echt een heel makkelijk kind. We zijn zelfs uiteten geweest om ons 5-jarig samenzijn en Patricia's verjaardag te vieren en hij was heerlijk stil in zijn reiswieg. Hij kreeg complimenten van de bediening! We zijn ook de bossen in geweest: voor het eerst weer een beetje wandeling gemaakt. Door dat gehobbel valt hij snel in slaap, maar als hij wakker is, is ie zo vrolijk. Gaan we zeker meer doen. En oma heeft al 2 keer op hem gepast. Oma heeft de grootste lol met hem en Damien gedraagt zich keurig. Zijn ontwikkeling gaat ook lekker goed. Hij lijkt dingen bewust te gaan grijpen. En als ik hem vasthoud, kijkt hij graag om zich hene. Hij zet zich goed af met zijn armpjes. Helaas gaat dat nog niet zo goed op zijn buik, omdat hij niet echt van buikliggen houdt. Blijven oefenen dus. Wat Damien al wel kan, is rollen van rug naar zij. Ineens deed hij het. Hij vindt het leuk ook nog. Omdat hij dat 's nachts misschien ook wel wil doen, hebben we hem uit zijn puckababy inbakerslaapzakje gehaald en hij slaapt 's nachts nog steeds goed. Doorslapen zit er soms ook bij! De week nadat Damien zijn prikjes heeft gehad, zijn we ook gaan zwemmen. O, wat een nieuwe ervaring was dat weer. Moest ie meteen kopje onder! Hij huilde niet echt, maar lachte ook niet. Hij liet het maar gebeuren. Bij het afdrogen viel hij al in slaap en dat heeft ie de rest van de dag nog gedaan. Het heeft in ieder geval veel indruk op hem gemaakt. En half september is het ook tijd om voor het eerst naar het kinderdagverblijf te gaan. Eerst 3 uurtjes, dan 4 en erna al een hele dag. Hij heeft er lekker gespeeld en geslapen. Het is een vrolijke baby daar. Maar ook al die kinderen maken veel indruk op hem en hij moet erna goed bijkomen door lang te slapen.

Maand 2

Elke dag ontdekt hij weer nieuwe dingetjes. Het gaat nu snel, omdat hij steeds beter kan zien en daarom dingen kan volgen. Ook kijkt hij ons aan. Zijn armpjes proberen iets aan te raken, maar dat gaat nog heel ongecoördineerd. Vooral dingen die zachtjes geluid maken, vindt hij leuk. Het ritme dat hij had, verandert weer iets en daar moeten zowel hij als wij nog aan wennen. Hij groeit hard en heeft dus ook meer melk nodig. Mama staat wel klaar, haha. De eerste kleertjes kunnen alweer opgeborgen worden, die zijn al te klein. Soms heeft ie ook een baaldag, zoals wij dat noemen. O, wat kan hij ons dan bezighouden! Maar in het algemeen is het een makkelijk mannetje. We nemen hem overal mee naar toe en dat vindt ie heerlijk. Lekker met de auto mee of in de reiswieg een stukje wandelen. Dat ie het goed doet, blijkt wel als ie bij het eerste bezoek aan het consultatiebureau gewogen wordt: ruim 10 pond is ie al! Wow. Je kunt het ook goed aan hem zien: lekker mollige armpjes en beentjes. Hij ontwikkelt zich verder ook goed. Hij kan steeds beter zien en gaat met zijn handjes steeds meer naar speeltjes en zo. Ook begint ie zijn stem te ontdekken. Heel wat kreetjes komen eruit als hij vrolijk is: heej, hai, aw. En lachen erbij! Het gaat op een gegeven moment wel iets te snel voor hem en hij krijgt te veel prikkels. Even een paar onrustige dagen erbij, maar erna is weer alles goed. Hij kan heerlijk liggen slapen in onze armen. Maar gelukkig ook gewoon in zijn eigen wiegje. Meestal valt hij binnen een paar minuten in slaap. Zijn ritme verandert ook een beetje: hij komt minder vaak voor voeding en 's nachts laat hij er langere periodes tussen, wat betekent dat wij ook wat meer slaap hebben.

Maand 1

Help, de kraamhulp is weg. Hoewel wij al veel zelfstandig kunnen, is zo'n kraamhulp toch wel handig voor bevestiging van wat je goed hebt gedaan. Dan twijfel je bijvoorbeeld over iets en gaat dan een oplossing bedenken. Het dan achteraf horen van de kraamhulp dat je goed hebt gehandeld, is erg fijn. We moeten er maar vertrouwen in hebben dat we het best kunnen, ook zonder die bevestiging. Het begint echter al goed met erg veel gehuil. Deze keer geen darmkrampjes, maar wat dan wel? Troosten helpt slechts even. Gelukkig wordt hij 's middags wel weer stil. Als Machiel uit zijn werkt komt, slaapt hij meestal, dus echt spelen met de kleine zit er niet in. Maar een keer 's avonds op de bank ziet hij bij Damien allemaal witte puntjes op zijn tong: spruw. We zoeken wat informatie op en alle symptomen lijken te kloppen, ook dat onrustige. De volgende dag gaan we naar de huisarts die het bevestigt en we krijgen een smeerseltje mee. Gelukkig dat we weten wat er aan de hand is. Voor de rest genieten we echt van ons mannetje. Hij lijkt al een ritme te krijgen dat hij overdag meer om voeding vraagt dan 's nachts. Na de voedingen ziet hij er altijd erg tevreden uit. Hij krijgt dan een typisch fronsje. Lief om te zien!

Damien krijgt ook al bezoek van het consultatiebureau. Eerst krijgt hij een hielprik en een gehoortest. Dat zijn oortjes het deden, wisten we al, want soms schrikt hij van een hard geluid. Ook dewijkverpleegkundige komt langs en hij wordt weer gewogen: weer een paar ons erbij! Het mannetje doet het erg goed. Zijn oogjes gaan steeds vaker open en het lijkt wel alsof hij al dingen volgt. Hij krijgt al veel bezoek en iedereen neemt leuke cadeautjes voor hem mee. Zo heeft hij zelfs al een hobbelpaard en een wipstoeltje. Van zijn wipstoel moest hij in het begin niet veel hebben, maar nu lijkt hij het wel leuk te vinden. Vooral als hij voor het raam zit!

De kraamtijd

De nacht is bijzonder, want Damien heeft voor het eerst borstvoeding en het gaat direct hartstikke goed. Tussendoor slaapt hij mooi. De dag erna komt de kinderarts en omdat hij het nog steeds goed doet, mag ie al lekker vroeg naar huis ondanks die vacuumextractie. Het is best vreemd om thuis aan te komen met een kind. Vreemd, maar bijzonder. De kraamhulp komt al snel en dan kan het leerproces beginnen. De kraamhulp is een aardige meid en ze is lekker assertief. Die dag leren we al luiers verschonen, kindje vasthouden en kleertjes aandoen. O wat een teer poppetje is het eigenlijk, maar de kraamhulp verzekert ons dat hij meer kan hebben dan wij denken. Dat proberen we maar te onthouden. Ook de kraamhulp is helemaal tevreden over Damien. Hij kan al snel zijn eigen temperatuur regelen en zijn gewicht doet ook geen rare dingen. En drinken doet ie nog steeds als de beste. Damien krijgt na enkele dagen alleen veel last van darmkrampjes. Hij trekt zijn beentjes helemaal naar zich toe en huilt zo hard dat hij helemaal rood aanloopt. Ontroostbaar is dat mannetje dan. Het is zo zielig dat je hem niet kunt helpen. Machiel koopt op advies Infacol en dat lijkt direct te helpen: de gassen razen door zijn darmpjes. Hij is de eerste dagen hier wat onrustig door, maar pijn heeft hij gelukkig niet meer. Machiel moet na 4 dagen weer aan het werk, maar heeft veel geleerd. De dagen erna kan ik weer gaan oefenen. Het badje vindt hij steeds fijner. De verloskundige komt ook nog langs voor controle en is ook helemaal tevreden. Damien is ook tevreden en ik leer zijn tevredenheidsgezichtje al onderscheiden. Dee uitdrukking wordt heel herkenbaar. Na 7 dagen zit hij alweer op zijn geboortegewicht. Iemand van de GGD doet een hielprik en een gehoortest. Dat Damien niet doof is, weten we al, want hij reageert al op geluid. En die hielprik levert ook alleen maar een klein snikje op. Geweldig mannetje toch? Ik krijg de laatste 2 dagen een andere kraamhulp en van haar leer ik weer andere handige dingetjes. Ook zij heeft het vrij makkelijk met mij en met Damien.

De bevalling

Om 9 uur komt de verloskundige om de vliezen te breken. Omdat de ontsluiting nog steeds 3 a 4 cm is, adviseert ze ons om maar gewoon naar het ziekenhuis te gaan, want de kans dat de bevalling snel spontaan zou beginnen, is klein. Daar aangekomen zit Patricia binnen een kwartier aan het infuus en wat gaat het dan ineens snel. De weeën (ja, geen krampjes dus) komen direct om de 2 minuten en snel daarna al om de minuut. Dat is best snel achter elkaar en zo ineens. Patricia kan weinig rust tussen de weeën door vinden en omdat het voornamelijk rugweeën zijn die moeilijk op te vangen zijn en de ontsluiting langzaam gaat, vraagt ze om pijnstilling na enkele uren. De uren erna lukt het haar te ontspannen tussen de weeën door, waardoor die veel beter op te vangen zijn. De verloskundige komt om 4 uur en had eigenlijk wel gedacht dat ze eerder moest komen. Om 5 uur krijgt Patricia persdrang en dit is echt een opluchting. Alleen de persweeën komen ook erg snel achter elkaar, waardoor het best inspannend is. Na een uur persen is de vordering echter traag en er wordt besloten de gynasecoloog erbij te halen. Die zet een knip en pakt de vacuum en in de volgende week is de kleine er dan ineens om 18u00. Hij wordt op Patricia's buik gelegd en dan volgt een erg groot geluksmoment. Machiel mag het geslacht ontdekken (een jongetje!) en knipt de navelstreng door. De kleine, inmiddels tot Damien omgedoopt, krijgt wat onderzoekjes, omdat hij het best zwaar heeft gehad. Dat kun je wel zien aan zijn hoofdje: er zit een flink ei op. Gelukkig knapt hij snel op en mag hij weer heerlijk naar mama's buik. En daar genieten we. Vanwege zijn hoofdpijn heeft Damien nog niet echt zin in borstvoeding. De familie wordt gebeld en 's avonds zijn de ouders er al. We genieten nog even door en maken ons klaar voor de nacht, die we in het ziekenhuis zullen doorbrengen. Machiel mag gelukkig ook blijven slapen.

De laatste loodjes

Het lukt weer om wat rust te vinden en de krachten nemen ook langzamerhand toe. Het is nu echt aftellen en op de uitgerekende dag is er helaas nog niets gebeurd. Wachten, wachten, wachten, totdat je er ongeduldig van wordt. Komt er ook nog een hittegolf bij met temperaturen die je niet erg mobiel maken. Patricia houdt erg veel vocht vast in haar voeten. Na 8 dagen overtijd heeft Patricia een reguliere controle bij de verloskundige. Omdat de kleine zich nog steeds niet wil melden, wordt ze gestript. Ook wordt de rest van de week besproken, want die week moet het dan toch echt gaan gebeuren. 's Avonds voelt Patricia wat krampjes in haar buik die regelmatig terugkomen. Zou het al? De twijfel is groot, maar na 3 uur om de 5 minuten krampjes hebben we 's nachts toch maar de verloskundige gebeld. Zij kwam en voelde dat ik 3 à 4 cm ontsluiting had. Het begin is er dus! Omdat Patricia geen pijn heeft, spreken we af dat we de volgende ochtend vroeg bellen. We vallen in slaap en als we wakker worden, zijn de krampjes helaas verdwenen. We bellen de verloskundige en zij maakt een afspraak voor ons in het ziekenhuis voor een uitgebreide controle. We kunnen al snel daar naar toe. De CTG was goed, maar de ontsluiting was nog steeds hetzelfde. Bovendien lijkt het erop dat de hoeveelheid vruchtwater weinig is. Na overleg met de verloskundige en met de gynaecoloog is besloten om Patricia morgen in te gaan leiden. Dat betekent dus dat we een dag later onze kleine eindelijk zouden zien!

Verlof

Eind mei gaat Patricia's verlof in. Heerlijk. Ze had het ook wel nodig, want echt snel is ze niet meer nu de kleine al is ingedaald. Lekker d'r eigen dg indelen met zo nu en dan een powernap. Ze begint haar verlof met creatieve dingen: schilderijlijstjes schilderen, de hanglamp voorzien van leuke tekeningen en 2 wandlampjes maken (figuurzagen, verven, enz). Ook heeft ze haar laatste zwangerschapsgymbijeenkomst gehad. Er zijn leuke verhalen uitgewisseld en iedereen wenst elkaar veel plezier. De ouders van Patricia komen nog wat laatste klusjes doen, o.a. haar bed op klossen zetten. Als ze weer naar huis gaan, gebeurt er iets vreselijk: Patricia's vader wordt onwel en helaas kunnen hulpdiensten niets meer voor hem betekenen. Hij is veel te jong overleden en kan helaas zijn eerste kleinkind niet meer vasthouden. Onbegrijpelijk wat hier gebeurt. We kunnen het allemaal niet bevatten. De uitvaart is heel mooi en Patricia en haar zus hebben zelfs nog gesproken. We krijgen van alle kanten hulp en steun. Patricia maakt zich wel zorgen over de kleine, maar gelukkig kunnen de verloskundigen haar geruststellen dat de kleine geen last zal hebben van piekstress. De echo's en beweeglijkheid bevestigen dat het inderdaad goed gaat.

3e trimester

Helaas is de week na onze vakantie minder leuk: de oma van Patricia is overleden. Jammer dat ze de kleine niet meer zal zien. Patricia moet nu vanwege de emoties ook meer rust hebben. Patricia is ook begonnen met zwangerschapsgym: een leuke manier om je voor te bereiden op de bevalling en ervaringen uit te wisselen met andere zwangeren. Begin april hebben we de babykamer ingericht. Verven hoefden we niet, maar met meubeltjes en accessoires maken we er iets leuk van. We zijn per ongeluk ook in een thema gerold: boerderijdieren. Op internet vinden we leuke schilderijtjes in de juiste kleur. En op een andere site kopen we leuke muurstickers in de juiste kleur. Zo langzamerhand komt de babykamer klaar en groeit de 'uitzet' ook. En precies 8 weken voor de uitgerekende datum hebben we dan ook zowel de jongens- als meisjesnaam rond en hebben we de geboortekaartjes besteld. Met Patricia gaat het nog steeds goed. Ze kan natuurlijk niet alles meer en heeft soms moeite haar grenzen te leren kennen, maar gelukkig is ze nog vrij mobiel en slaapt ze nog goed. We hebben ook erg veel geluk met de kinderopvang voor straks. We kunnen zelfs uit 2 kinderdagverblijven kiezen! We gaan bij beiden langs en nu is het de lastige taak om een keuze te maken. Wat een luxeprobleem hè?

2e trimester

Patricia begint nu een buikje te krijgen en dat komt gelukkig niet door de feestdagen. Al snel zitten haar gewone broeken niet meer fijn en koopt ze positiebroeken en jurkjes. Bij ruim 15 weken voelt ze voor het eerst wat kriebelen van binnen, dus dat lijkt de kleine te zijn die al beweegt. De verloskundige lijkt ook wat te voelen bewegen. De eerste duidelijke bewegingen komen vanaf week 19 en het wordt steeds heftiger. Na 21 weken hebben we een belangrijk moment: de 20-weken echo. Het is leuk om de kleine weer te zien en gelukkig krijgen we te horen dat alles goed is! Wel wil hij niet op de foto en keert zijn hoofd elke keer weg. Hij wordt in ieder geval beloond met weer heel wat nieuwe spulletjes, zoals de box, badset, matrasje en heel wat kleine dingetjes die nodig zijn. Wij zijn ook nog lekker op vakantie geweest naar Andalusië. Tijdens deze vakantie voelt Machiel de baby voor het eerst trappen. Trappen is de kleine erg goed in trouwens.

1e trimester

De test laat toch echt 2 streepjes zien en de tweede test is digitaal en heeft 'zwanger' op het schermpje staan. Dat betekent dus echt dat Machiel en Patricia een kind verwachten! Heel bijzonder. Dit gaat ons leven op een leuke manier veranderen. Bij de eerste controle bij de verloskundige wordt er direct een echo gemaakt en daarop blijkt dat Patricia op dat moment 8 weken zwanger is en dat de uitgerekende datum valt op 27 juni 2010. Een heus zomerkindje dus! Zelfs het hartje hebben we al horen kloppen. Natuurlijk worden al vrij snel de ouders op de hoogte gebracht dat ze opa's en oma's worden. Bij 12 weken krijgen we nog een echo om te kijken of hij/zij (in het vervolg 'hij' genoemd, maar dat zegt niets over het geslacht) volgens schema groeit. En dat doet hij zeker! Het gaat erg goed met Patricia. Ze is gelukkig niet misselijk, maar wel ontzettend moe. Veel slapen dus, allemaal voor het goede doel. In de kerstvakantie hebben we al het kamertje en de kinderwagen besteld.

Naar boven